ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Στέκομαι στην τελευταία βαρυσήμαντη επαγγελία του Πρωθυπουργού μας, ο οποίος μετά λόγου τιμής, πιστεύω, δήλωσε πως «Κανείς δεν θα σταθεί μόνος απέναντι στην καταιγίδα», εννοώντας πως θα βοηθήσει στην πάταξη της φτώχειας και της αισχροκέρδειας, σε καιρούς τόσο χαλεπούς ως προς το ζην των Ελλήνων.

Θα παρακάμψω το γεγονός ότι, σύμφωνα με την ελληνική γραμματική, δύο αρνήσεις, σε μία φράση, διαμορφώνουν μία κατάφαση, αφού γνωρίζω πολύ καλά πως η γλώσσα μας έχει παραφθαρεί, και θα παραμείνω στο βασικό και ενθαρρυντικό για όλους εμάς τους Έλληνες, οι οποίοι εδώ και χρόνια υποφέρουμε κλεισμένοι στην μέγγενη της φτωχοποίησης.

Το ανωτέρω συμπέρασμα δε, -της φτωχοποίησης-, δεν το εξάγω εγώ, αλλά το περιφέρουν και το ανακοινώνουν οι διάφορες ελληνικές και διεθνείς δημοσκοπήσεις και στατιστικές, εδώ κα  επίσης αρκετά χρόνια.

Η τελευταία παγκόσμια κρίση, ένεκα των συνεχών ενάρξεων και διεξαγωγών πολέμων σε διάφορες χώρες του κόσμου, από την Ανατολή έως την Δύση, δεν είναι άμοιρες του εξαναγκασμού μας σε φτωχοποίηση και μάλιστα διεθνώς, πλέον, και είναι πράγματι συγκινητικό να ακούς έναν Πρωθυπουργό να εκφράζεται τόσο συμπαθητικά και συμπαραστατικά για τον λαό του, ο οποίος άλλωστε για να του εξασφαλίζει μία καλύτερη ζωή τον εμπιστεύτηκε.

Παράλληλα, εξήγγειλε και ένα πακέτο μέτρων δύο δισεκατομμυρίων ευρώ προς πάταξιν της ακρίβειας, τα οποία όμως θεωρώ πως είναι μόνον η αρχή τής στήριξης, αλλιώς, το οικονομικό αδιέξοδο των ελληνικών νοικοκυριών, δεν φαίνεται να ορθοποδεί.

Επειδή δε, και τα ταμεία του Κράτους, δεν είναι χρυσορυχεία και έχουν και πολλές υποχρεώσεις απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας είμαστε εταίροι και όλο απομυζά τεραστίων δισεκατομμυρίων οικονομικά κονδύλια των εταίρων της, -φυσικά και εκ μέρους της Ελλάδος-, πότε για να βοηθήσει εμπόλεμες χώρες, ακόμη και εκτός των κόλπων της, ή για να εξοπλιστεί η ίδια καλύτερα, και για διάφορους άλλους  λόγους, τα έξοδά μας και προς την πλευρά αυτή είναι, οπωσδήποτε, μεγάλα.

Μήπως, τουλάχιστον, θα μπορούσε η Κυβέρνηση, όπως ήδη έχουν πράξει σε άλλες χώρες, σε τόσο δύσκολες ημέρες, να ελαφρώσει και λίγο από τα βάρη τους λίγο τις πλάτες μας, μειώνοντας τους δυσβάστακτους φόρους, οι οποίοι μας γονατίζουν, τουλάχιστον για τώρα που οι επανωτές ατυχίες μας χτυπούν και μας εξοντώνουν η μία πίσω από την άλλη;