ΑΚΟΥ ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΕΙΣ …

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Ποιός θα μπορούσε αείποτε να φανταστεί κάτι τέτοιο, μία πρακτική, -ούτως ειπείν-, η οποία όχι μόνο ξενίζει γιατί δεν έχει προηγούμενο, αλλά και πιθανώς να προκαλέσει οργή και οδύνη στις υπόλοιπες Προεδρίες και Κυβερνήσει του κόσμου.

Η είδηση, την οποία τυχαίως εδιάβασα, έρχεται από την Κροατία και μάλιστα αφορά την πρόεδρο εκλεγμένη Πρόεδρο της χώρας, μία σχετικώς νέα γυναίκα, η οποία παρακάμπτοντας την παράδοση και την, -οπωσδήποτε-, δυσαρέσκεια των Υπουργών της χώρας, απεφάσισε να τους στερήσει τις πολυτελέστατες λιμουζίνες τους, -τριάντα εννέα στον αριθμό-, μη λογαριάζοντας τους τυχόν θρήνους εκ μέρους τους, και την πιθανώς επερχόμενη δυσαρέσκειά τους.

Αλλά και δεν σταμάτησε εκεί. Αρνήθηκε επιτακτικά και τελεσίδικα, να συνεχίσει η χώρα της να λαμβάνει ξένα δάνεια, πιστεύοντας πως οι πολίτες-της μπορούν να δουλέψουν, να παράγουν και να μην έχουν ανάγκη από κανέναν πρόθυμο φιλάργυρο δανειστή.

Μεταξύ άλλων πολλών δε, εδήλωσε πως επειδή είχε την τύχη να ανέλθει στο προεδρικό αξίωμα, δεν έπαψε να είναι μία πολίτις εν μέσω όλων των υπολοίπων πολιτών της χώρας της, και καθόρισε την προεδρική μηνιαία αμοιβή της, ακριβώς στο επίπεδο αμοιβής τού κάθε μέσου εργάτη.

Φαντάζομαι πως άπασες οι υπόλοιπες χώρες του κόσμου, οι προεδρίες, οι κυβερνήσεις τους και οι υπουργοί τους, μάλλον θα έχουν δυσαρεστηθεί από αυτήν την είδηση, όπως και πιστεύω πως η κυρία Πρόεδρος της Κροατίας, κάθε άλλο παρά θα θιγεί από την δυσαρέσκειά τους και τα εις βάρος της σχόλια, ενώ ιδιαιτέρως θα έχουν ευχαριστηθεί οι κροάτες πολίτες.