του Ντίνου Σ. Κουμπάτη
Το κατά πόσον μπορεί να είναι σωστή, μία τέτοιου είδους επιστημονική διαπίστωση και ετυμηγορία, ξεφεύγει από την δική μου αντίληψη, καθώς άλλωστε κρίνω με μη επιστημονικές γνώσεις, των οποίων και στερούμαι.
Επικεντρώνομαι σε ένα επιστημονικό πείραμα, το οποίο έλαβε χώρα πρόσφατα, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον μεταδοτικό είναι το νέο στέλεχος «Κ» της γρίπης, το οποίο ταλαιπωρεί αυτόν τον χειμώνα τον πλανήτη. Και να τί σκέφτηκαν οι επιστήμονες:
Στη δημοσίευση της μελέτης, που έγινε στο PLOS Pathogens αναφέρεται ότι οι συμμετέχοντες σε ένα πείραμά τους, συγκέντρωσαν ισάριθμους ασθενείς και υγιείς, οι οποίοι έμειναν για δυο εβδομάδες, απομονωμένοι σε έναν όροφο Ξενοδοχείου και έκαναν καθημερινές δραστηριότητες που μιμούνταν τις κοινωνικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα, έκαναν yoga μαζί, χόρευαν μαζί και συζητούσαν εκ του σύνεγγυς.
Παράλληλα, οι ασθενείς ακουμπούσαν διάφορα αντικείμενα, όπως στυλό, tablet ή μικρόφωνα και τα έδιναν στους υγιείς.
Οι ερευνητές παρακολουθούσαν τα συμπτώματα και συγκέντρωναν καθημερινά, δεδομένα -μέσω του λήψης δείγματος σάλιου, ρινική εξέταση και αιμοληψίας, ώστε να ελέγχουν τα αντισώματα. Παράλληλα, μετρούσαν τα επίπεδα του ιού στον αέρα, στην αναπνοή των συμμετεχόντων.
Tελικώς, οι υγιείς δεν νόσησαν, με την ομάδα των ερευνητών να υποθέτει πως αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σε προηγούμενες μελέτες χρησιμοποιήθηκαν ιοί εργαστηρίου που κυκλοφορούσαν πριν χρόνια και στους οποίους έχουμε αναπτύξει ανοσία.
Αγνοώ τί θα συνέβαινε, αν επιχειρούσα να μιμηθώ και να έλθω και εγώ σε επαφή με ένα παρόμοιο πείραμα. Και τη στιγμή μάλιστα, που δεν υπάρχει, ούτε καν προληπτικό εμβόλιο.
