ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΥΘΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΔΗΜΟ;

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Κραυγές στον αέρα, το δημογραφικό μας πρόβλημα. Πολλοί κοάζουν υπέρ αυτού, και άλλοι πολλοί υπόσχονται να σκύψουν στο πρόβλημα και να το λύσουν, αλλά μόνη λύση προς το παρόν, -φαίνεται να-, είναι η αθρόα εγκατάσταση αλλοδαπών στην χώρα, οι οποίοι, λίγο έως πολλοί θα αφήσουν απογόνους, και οι απόγονοι άλλους και με τον χρόνο, ο πληθυσμός θα αυξηθεί, και ναι μεν από την μία πλευρά θα αυγατίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό, αλλά παράλληλα θα λιγοστεύει ο ελληνισμός.

Σαν έλληνα, εμένα, με δυσαρεστεί μία τέτοια προοπτική και κάτι περισσότερο -παρά μυθολογικές υποσχέσεις-, δεν βλέπω στον ορίζοντα, ούτε διαισθάνομαι πως τα πράγματα θα διορθωθούν μία των ημερών, και για να μην είμαι τόσο απόλυτα απαισιόδοξος, καταλήγω να σκέπτομαι πως τότε, θα είναι πλέον αργά.

Οι Ελβετοί, φαίνεται πως έχουν, απολύτως, συνειδητοποιήσει το γεγονός και με νύχια και με δόντια, αγωνίζονται να ανατρέψουν την κατάσταση, θέτοντας ως νόμο απαράβατο, μέχρι το 2050, ο πληθυσμός της χώρας τους, να μην περάσει τα δέκα εκατομμύρια κατοίκων.

Ωστόσο, το πρόβλημα, το οποίο δεν έχουν πάρει και πολύ στα σοβαρά οι αρμόδιοι ελληνικοί φορείς, φαίνεται πως έχει συγκινήσει εδώ και αρκετά χρόνια ο Δήμος Σερβίων, ο οποίος φοβούμενος τις ολέθριες επιπτώσεις, έχει ήδη θεσπίσει  παροχή ενίσχυσης 5.000 ευρώ, για κάθε νέο ζευγάρι, το οποίο θα ήθελε να κατοικήσει και να δημιουργήσει οικογένεια στον τόπο αυτόν.

Ήδη, τέσσερα ζευγάρια εντάχθηκαν στο πρόγραμμα αυτό, και ο Δήμαρχος, κ. Χρήστος Ελευθερίου υπογράμμισε ότι «το δημογραφικό αποτελεί το σημαντικότερο ζήτημα όχι μόνο για τον Δήμο Σερβίων αλλά και για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, τονίζοντας ότι απαιτούνται στοχευμένες παρεμβάσεις για την αναστροφή της πληθυσμιακής συρρίκνωση.

Άλλωστε, και η Δημοτική Κοινότητα Ελάτης, εφαρμόζει από πέρσι πρόγραμμα οικονομικής στήριξης ύψους 10.000 ευρώ για κάθε γέννηση παιδιού, με στόχο την ενίσχυση της οικογένειας και την ανανέωση του πληθυσμού.

Μπορεί, οι μέχρι τώρα Κυβερνήσεις να μην έχουν δώσει σημασία προτεραιότητας στο πρόβλημα, και ίσως αργήσει πολύ ακόμη να έλθει η σειρά του, γιατί πρέπει να υπάρξει και η κατάλληλη μεθόδευση και ο κατάλληλος χρόνος, η αναμονή των οποίων, θα επιδεινώσει κατά πολύ περισσότερο την κατάσταση.