ΚΑΙ ΟΛΑ, ΣΤΑΧΤΗ ΚΑΙ ΜΠΟΥΡΜΠΕΡΗ…
Το σχόλιο της ημέρας 28 Ιουλίου 2026 fonisalaminas
του Ντίνου Σ. Κουμπάτη
Το θέμα, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Επεκτείνεται παγκοσμίως. Μόνον εκεί στις ζούγκλες της Αφρικής, ίσως να αλλάζουν τα πράγματα, αλλά και ποιός από εμάς τους πολιτισμένους καλοπερασάκηδες δίνει σημασία στο αν σε εκείνη την ήπειρο ζουν ή πεθαίνουν, αιώνες τώρα.
Στο μεγαλύτερο, ωστόσο μέρος του υπόλοιπου κόσμου, -αυτού του κακώς εννοουμένως πολιτισμένο, όπου και σε αυτόν επίσης συνηθίζουμε να μην υπολογίζουμε τους ανθρώπους του και τις πληγές τους-, «καρφάκι δεν μας καίγεται» επίσης, καθώς καθένας πλέον περί αυτού και μόνον ανησυχεί και φροντίζει.
Στην προκειμένη περίπτωση, δραματικό ρόλο διαδραματίζει και το τελευταίο κακό που μας βρήκε, το οποίο ευστόχως ή μη ονομάστηκε «κλιματιστική κρίση» και αν από μόνο του δεν ανθοφορεί, οι παγκοσμίως θριαμβεύοντες εμπρηστές δασών, επικουρούν τα πάντα προς επίρρωσιν του ρηθέντος.
Τον πρώτο λόγο, πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, έχουν οι επιστήμονες και τον αμέσως δεύτερο τα Κράτη, τα οποία επιμελώς διαλαλούν το γεγονός και φροντίζουν ως προς την δυνατόν επούλωση, του ανθρωποκτόνου αυτού φαινομένου.
Οι εκούσιοι και ακούσιοι δε, εμπρηστές, τους συνδράμουν τα μάλα, ώστε αυτή η «κλιματική κρίσις», να γίνεται όλο και πιο εμφανής και απειλητική για την υγεία της Ανθρωπότητας.
Χιλιάδες χιλιάδων εθελοντές σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο, επιδίδονται κάθε καλοκαίρι, -επί σειράν δεκαετιών τώρα-, σε ολοκαυτώματα δασών μικρών και μεγάλων διαστάσεων, ώστε το κακό της «κρίσης» να δείχνει φοβερό και να αποβαίνει ολέθριο.
Οι περισσότεροι εξ’ αυτών, δεν ταυτοποιούνται ποτέ, κάποιοι συλλαμβάνονται αλλά δεν, -ή έστω ελάχιστα-, τιμωρούνται ως αφελείς και ουχί ως εκ προθέσεως ενεργούντες, και κάποιοι κρίνονται ως εμπρηστές μεν, αλλά δηλώνουν μεταμέλεια και τους παραχωρείται συνήθως μία «δεύτερη ευκαιρία ανάνηψης».
Με αυτά και μ’ αυτά, όλο και περισσότερο το τοπίο μεταβάλλεται σε κρανίου τόπον, όλο και πιο πολύ ο Άνθρωπος συντρέχει την ανάπτυξη του φαινομένου της «κλιματικής αλλαγής» και ουδείς πλέον ενδιαφέρεται αν όλα μία ημέρα γίνουν «στάχτη και μπούρμπερη» σε αυτόν τον πολύπαθο πλανήτη.
Μπορεί να χαθεί ο άφρων Άνθρωπος, η θεωρία ωστόσο της «κλιματικής αλλαγής θα έχει επαληθευθεί και εμπεδωθεί στις συνειδήσεις όσων έχουν την τύχη να επιζήσουν.
