ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Διαβάζω πως κάποιες αμερικανικές εφημερίδες, -από αυτές που πάντα τα ξέρουν όλα-, οι κοινοβουλευτικές εκλογές μας, προς ανάδειξη νέου Πρωθυπουργού, θα διεξαχθούν Οκτώβριο με Νοέμβριο του 2026, και όχι την Άνοιξη της επόμενης χρονιάς, όπως διατείνεται ο ίδιος ο νυν και προσβλέπων και σε μία Τρίτη τετραετία.

Εκείνος μάλιστα, ξεκίνησε από εχθές την προεκλογική του περιοδεία και απαραίτητη υποσχεσεολογία για καλύτερες ημέρες μετά επτά ετών διακυβέρνησης της χώρας, από τον ίδιον, από την Φλώρινα.

Θα ακολουθήσουν και όλοι οι άλλοι, οι αρχηγοί όλων των κομμάτων, -πολυαρίθμων τε και ισχνών-, υποψήφιων βουλευτών και εθελοντών αγγελιοφόρων και θα ακούσουμε τόσες υποσχέσεις, που δεν θα μπορεί να μας έρθει ο ύπνος από τις χαρές που θα νιώσουμε να δονούν τις ψυχές μας.

Τόσοι μήνες μπροστά μας και κανείς δεν πληρώνει φόρο να υπόσχεται κι αυτό είναι κάτι, το οποίο βιώνουμε σε όλες τις εποχές, και από όλα τα κόμματα, και από όλους τους αρχηγούς τους.

Μάλιστα, όλοι επιμένουν πως έχουν την καλή διάθεση να ανταποκριθούν στις υποσχέσεις τους, αλλά όταν εδραιωθούν, -από τις ψήφους μας- βρίσκουν μπροστά τους μύρια όσα εμπόδια, όπως από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, τις αμερικανικές αρνήσεις και επιταγές, τα δημοσιονομικά, τα ελλείμματα στα ταμεία, τα κρατικά χρέη που πρέπει να αποπληρωθούν, ακόμη και αν πεινάσει όλος ο κόσμος, προκειμένου να μην γινόμαστε ρεζίλι στους δανειστές μας, οι οποίοι είναι αιώνιοι και ουδέποτε, αυτά, εξοφλούνται.

Δυστυχώς, σαν πολίτες, τα μεγάλα κόμματα με τις μεγάλες υποσχέσεις και την ασυνέπειά τους ως προς αυτές, τα έχουμε ζήσει και υποστεί επί σειράν τετραετιών.

Αλλά δεν χάνουμε και τίποτε να ακούσουμε και τις νέες υποσχέσεις τους, όλων γενικώς, τουλάχιστον από ευγένεια, ή και περιέργεια ακόμη.

Αναμφισβήτητα, δεν θα ξέρουμε, στο τέλος, ποιους να πρωτοψηφίσουμε, αφού όλοι τόσες ωραίες υποσχέσεις θα μας έχουν δώσει, να τις κλείσουμε στο χρονοντούλαπο.