ΤΙΜΟΥΜΕ, Ή ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΜΕ;
Το σχόλιο της ημέρας 17 Δεκεμβρίου 2025 fonisalaminas
του Ντίνου Σ. Κουμπάτη
Εχθές, -λέει-, όπως κάθε χρόνο σαν την χθεσινή ημερομηνία, τιμήσαμε και πάλι την Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων! Ουαί της υποκρισίας!
Πολλά δεν θα πω, καθώς όλοι πλέον γνωρίζουμε την συμπεριφορά όλων μας ως προς τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την προστασία τους.
Όπως, επίσης, γνωρίζουμε και πόσοι επώνυμα και ανώνυμα αγωνίστηκαν και βασανίστηκαν, και θανατώθηκαν ακόμη, για τον σεβασμό μας προς αυτά.
Θεωρείται προάσπιση και επιτυχής προστασία των Δικαιωμάτων μας αυτών, ο ορυμαγδός των πολέμων, συνεχώς και αδιαλείπτως, σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης;
Μήπως, η διαφθορά στα ήθη, η οποία βασανίζει την Οικουμένη, η πείνα, η οποία αφανίζει τις τρίτες χώρες και η οποία σήμερα επεκτείνεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη, έχει αντιμετωπισθεί και αντιμετωπίζεται ακόμη και σήμερα, ή προβλέπεται να αντιμετωπισθεί αύριο σε όλον τον κόσμο;
Η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία της σκέψης, η ελευθερία των κινήσεων του Ανθρώπου, όταν δεν θίγουν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα των άλλων, υπάρχει και αν δεν, πώς αντιμετωπίζεται;
Η αφαίρεση της ζωής, από κάθε λογής δολοφόνους και η κακή έως ελλιπής αντιμετώπισης αυτών των κατά χιλιάδες καθημερινώς στην ζωή μας, παραβιάσεων πώς άλλωστε αντιμετωπίζεται;
Είπα, να μην πω πολλά. Γιατί το θέμα δεν εξαντλείται με λόγια και αναφορές. Ούτε με ευχολογίες και θεϊκές, αναμενόμενες, παρεμβάσεις.
Ο Άνθρωπος του σήμερα απαξιώνει από μόνος του την προάσπιση των Δικαιωμάτων του, δημιουργώντας τόσα και τόσα εις βάρος του πλήγματα.
Τουλάχιστον, ας μην υποκρινόμαστε πως τιμούμε μία φορά τον χρόνο αυτά τα Δικαιώματα, τα οποία όλοι λίγο έως πολύ τα παραβιάζουμε, ακόμη και έως θανάτου.
