ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Στην άκρη της ζωής εκεί που βασιλεύει η σιωπή του δάσους κρύβεται το μυστικό της Ζωής. Αυτή η αιώνια πάλη της Δύναμης των αντιθέτων για να διατηρηθεί ο χορός της Αρμονίας.

Σμίλεψα τους καιρούς και τα κύματα,
τρύγησα τη μανία του νερού
εκεί στις θάλασσες του νότου
και μια χούφτα αγάπη γύρεψα
από τους πραγματευτάδες
στα παζάρια της Άκαμπα.

Αψήφησα τα ουρλιαχτά των σειρήνων
λεύτερος, χωρίς σχοινιά και κεριά
και στάθηκα ολόρθος
μπροστά στην εικόνα μου
να ψάχνω τις σκιές μου, μήπως κι αναστηθώ.

Πάλεψα των ανέμων τις σκιές
κάτω από το φως του ήλιου
και στάθηκα ακέραιος μπροστά
στις πύλες του Απόλλωνα,
νικώντας το σκότος της Αρτέμιδος
και ζωγράφισα τα πιο όμορφα όνειρα
στις παλέτες του γαλάζιου ουρανού.

Πόσα πρωινά με βρήκε ο ήλιος αγκαλιά
με το φιλί τ`ανέμου, ρουφώντας
την ανάσα της ζωής στις σιωπές του δάσους.

ΜΑΚΗΣ ΛΟΥΚΕΡΗΣ