ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ;
Το σχόλιο της ημέρας 9 Ιανουαρίου 2026 fonisalaminas
του Ντίνου Σ. Κουμπάτη
Τα στοιχεία, είναι αμείλικτα, δραματικά και απογοητευτικά, για ένα κράτος όπως η Ελλάδα, η ανέκαθεν φιλήσυχη χώρα της αγάπης και της καλοσύνης.
Σύμφωνα με προσεγγίσεις μετρήσεων, 400 παιδιά στην Αθήνα και 1.000 σε όλη την Ελλάδα, οδηγούνται στα νοσοκομεία, σε κρίσιμη κατάσταση από χρήση αλκοόλ.
Είναι και άλλα, -χιλιάδες ίσως-, τα οποία δεν φτάνουν μέχρι εκεί, πλην όμως κάνουν χρήση και καλύπτονται από τις οικογένειές τους.
Είναι και άλλα παιδιά τα οποία, μιμούμενα τους έφηβους, οι οποίοι καταμετρώνται ως «αμέτρητοι» πλέον, χειροδικούν και φτάνουν ακόμη και στο έγκλημα επάνω στον παροξυσμό τους.
Αποκαλύπτεται πως όχι μόνο έφηβοι, αλλά και παιδιά ακόμη, καταφεύγουν σε χρήση απαγορευμένων ουσιών. Όσο δε για τους σύγχρονους «σαλταδόρους» και κλέφτες εφήβους και παιδιά, ο αριθμός τεράστιος.
Πώς έχουμε φτάσει ως εδώ, και πόσο τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα και ποιοι είναι οι υπαίτιοι, αυτής της κατρακύλας;
Η Πολιτεία, εκδίδει ανακοινώσεις και υποδείξεις, αλλά ποιός ακούει και ποιος καταλυτικά και τιμωρείται; Τα νυχτερινά κέντρα ανοικτά για τους ανήλικους, οι παλικαριές σε ημερήσια διάταξη, δίπλα στην επίδειξη ανδρισμού, φτάνοντας ακόμη και σε ανήλικα κορίτσια, όχι μόνο να αυτοδικούν, αλλά και να τιμωρούν ανελέητα.
Προσωπικά, δεν είμαι αυτός, ο οποίος μπορώ να δώσω μία λύση, παρά μόνο να εκφράσω την βαθιά μου θλίψη για το μέλλον, στον τομέα αυτόν, αυτής τρης χώρας.
