ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, σήμερα, σημειώνεται στα Ημερολόγια και εγώ, αφελώς αν η γλώσσα αυτή, υπάρχει ακόμη.

Και όμως, υπάρχει. Στην Ελλάδα ζω και ακούω κάθε ημέρα γύρω μου, -μιλάω και εγώ-, κάποια απομεινάρια που έχουν περισσέψει και στραπατσάρονται και αυτά από στόμα σε στόμα.

 Είναι δε, ιδιαίτερη αξιόλογο το να υπάρχει μία σωστή διάρθρωση και εκφορά της γλώσσας αυτής, η οποία, κάποτε ήταν περίβλεπτη για την τελειότητά της, σαν μία γλώσσα, απέναντι στην οποίαν καμία άλλη δεν μπορούσε να σταθεί και να αναμετρηθεί μαζί της.

Σήμερα, αντιμετωπίζουμε με τρόμο, τα επίχειρα τόσων αιώνων κακοποίησης της γλώσσας αυτής και βανδαλισμών εις βάρος της. Κι όμως, αντί να φροντίζουμε να την περισώσουμε, ακόμη και με νόμους την καταστρέφουμε και την οδηγούμε στην εξάλειψή της.

Οι νεότερες γενιές, αφ’ ότου η Ελλάδα απελευθερώθηκε από την τουρκική κατοχή και η γλώσσα μας ελεύθερα μπόρεσε να χρησιμοποιηθεί εκ νέου και αλώβητη μέσα από την παιδεία και την διδαχή της στα σχολεία, κάποιοι σκέφτηκαν πως δεν ήταν αυτή, την οποία θα ήθελαν για τη πτωχές τους γνώσεις και ξεκίνησαν ένα κάκιστο παιχνίδι σε βάρος της.

Έτσι, δημιουργήθηκαν παραλλαγές της γλώσσας, μέσα από νέα παιδαγωγικά συστήματα, ακόμη και αιματηρά επεισόδια για την καθιέρωση των διαφόρων παραλλαγών.

Ώσπου κάποια στιγμή φτάσαμε να έχουμε δύο γλώσσες, την καθαρεύουσα και την δημοτική, του λαού και των εφημερίδων, των δημοσίων εγγράφων και την καθομιλουμένη, για να καταλήξουμε στο μονοτονικό σύστημα, και νέο τύπο εκφοράς λέξεων κατά την κλίση, την ορθογραφία και την γραμματική.

Πόσες  λέξεις, -«δάνεια» από ξένες γλώσσες, τα λένε οι γλωσσολόγοι μας-, έχουμε αφομοιώσει, -καταργώντας τις αντίστοιχες ελληνικές-, από ενετικά, βενετσιάνικα, ιταλικά, τουρκικά, και άλλα…

Το τελειωτικό κτύπημα, η παραφθορά της, με την εισαγωγή ξένων λέξεων και κυρίως αγγλοφώνων, οι οποίες επικρατούν παντού και κυρίως στην νεολαία, η οποία χρησιμοποιεί πλέον αυτές και αγνοεί παντελώς τις αντίστοιχές τους στα ελληνικά.

Η γλώσσα δε, της Τηλεόρασης, τείνει να γίνει αποκλειστικά η αγγλική, καθώς και των προϊόντων παντός είδους, τα οποία κυκλοφορούν στην αγορά και οι αγνοούντες αυτήν την γλώσσα Έλληνες, πρέπει να ρωτούν εναγωνίως για να καταλαβαίνουν τί θέλει να πει η κάθε επιγραφή.

Κατά τα άλλα, η καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, μας μάρανε…