ΠΕΡΙ ΠΑΝΙΚΩΝ ΝΕΟΤΕΡΑ

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

            Με αυτόν τον κάθε είδους «πανικό, ο οποίος πλανάται των κεφαλών μας και εκφοβίζει έως θανάτου τις ψυχές μας, νιώθω την ανάγκη να μιλήσω και σήμερα, έτσι σαν αυτολύτρωση από τους τρόμους, οι οποίοι πανικοβάλουν τόσο εμένα τον ίδιον όσο και πάρα-πολλούς από εσάς.

            Κλιματική αλλαγή, η οποία μονίμως μας απασχολεί με ξηρασίες και σύγχρονους «κατακλυσμούς του Νώε», ασχέτως αν αυτοί που προδικάζουν προκαλούν την μόλυνση της ατμόσφαιρας, έστω και αν τα φαινόμενα τραβούν δικό τους δρόμο, όπως βαρύτατα ψύχη και βροχές που απειλούν να μας πνίξουν, πριν προλάβουν τα βραδέως λιώνοντα παγόβουνα. 

           Σεισμοί απανωτοί, -οι οποίοι ουδέποτε έλειψαν, εδώ που τα λέμε-, και οι σεισμολόγοι να προσδοκούν ανελέητες καταστροφές, μεταξύ των οποίων εχθές άκουγα κάποιον σεισμολόγο να λέει ότι σε βάθος χρόνου, η Ελλάδα απειλείται να καταστραφεί καθώς μία «πλάκα», από Κρήτη προς Αίγυπτο, δέον σε πιθανή σύγκρουσή της, να ταρακουνήσει τα υψηλότερα πατώματα σε μερικούς ουρανοξύστες της Σαουδικής Αραβίας.    

            Προφητείες από καταβολής κόσμου με ιδιαίτερη έξαρση κατά τους χρόνους μας, προαναγγέλλουν την ολική καταστροφή μας, και μάλιστα διακηρύττουν πως η κρίσιμη στιγμή φτάνει με ξέσπασμα μεγάλου πολέμου, -του Τρίτου Παγκοσμίου, για την ακρίβεια-, όπου θα εμπλακούν όλες οι χώρες του πλανήτη και μάλιστα πως, ο ολικός αφανισμός μας από προσώπου Γης, φτάνει ανήμερα του Πάσχα που μας έρχεται, καθώς τα δύο χριστιανικά δόγματα συμπίπτει να το μοιραστούν, -για πρώτη φορά, στρα χρονικά-, από κοινού.

          Με αυτήν την τελευταία προφητεία, όντως κατατρομοκρατήθηκα, ευτυχώς όμως, βγήκε εχθές στο φως μία άλλη, βελτιωμένη, η οποία μόλις που προέβλεψε το τι πρόκειται να μας συμβεί μέχρι τέλους του 2026 και έτσι κάπως ηρέμησα.

          Το πόσο δε με προβληματίζουν και με κατατρομοκρατούν οι προβλέψεις περί καιρού, δεν λέγεται! Παραλλήλως και με μπερδεύουν, καθώς κάθε μετεωρολόγος παρατηρεί ένα «μοντέλο» και εξάγει τα δικά του συμπεράσματα, κι άντε να βρεις το ποιος έχει τις περισσότερες πιθανότητες να έχει «πέσει μέσα», όπως λέμε.

          Μήπως, δεν με φοβίζει και η γενικώς καθημερινή κυκλοφορία με όλα αυτά, τα οποία συμβαίνουν με τρένα και λεωφορεία που από το πουθενά αρπάζουν φωτιά, κατολισθαίνουν οι οροφές τους, τα βάζουν «στόχο» διάφορες αυτοσχέδιες συμμορίες περιπλανωμένων, αλλά και εντός, άλλος σου κλέβει την τσάντα ή το πορτοφόλι, απειλούν και δέρνουν…

         Οι πόλεμοι από την άλλη, οι οποίοι ξεσπούν παντού, φέρνουν σκοτωμούς και ολοκαυτώματα, ξοδεύονται εκατομμύρια εκατομμυρίων και διαλύεται το σύμπαν, ενώ και χωρίς αυτούς, άλλα εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπων πεθαίνουν από πείνα και συνέχεια μας απειλούν πως κι εμείς μπορεί ενδεχομένως να υποστούμε τα ίδια, γι’ αυτό, -μας συμβουλεύουν κιόλας-, «καλό θα είναι να έχουμε πάντα λίγα χρήματα στις τσέπες μας και ένα σακίδιο με μακαρόνια, νερό, εσώρουχα, ένα-δυό παυσίπονα για να επιβιώσουμε κανά-δύο μέρες περεταίρω και μετά ….

        Αυτό το «μετά», κανείς, μα κανείς, δεν μας το λέει ποτέ και οι πανικοί μας διαιωνίζονται και αυγαταίνουν και μας φθείρουν ιδιαιτέρως και καταλυτικώς.