ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Σκεπτόμουν εχθές, -και έγραψα αυτό το κείμενο για σήμερα-, το τί «κακό» μπορεί να μας βρει από την μία στιγμή στην άλλη, είτε το περιμένουμε, είτε όχι. Όλοι, λίγο έως πολύ, σε κάποια στιγμή της ζωής μας, έχουμε αντιμετωπίσει παρόμοιες τέτοιες καταστάσεις ξαφνικών γεγονότων, τα οποία αναλόγως μας ευχαριστούν ή μας λυπούν.

Σήμερα, κατά την στιγμή που διαβάζονται αυτές οι γραμμές, οι οποίες και αποτυπώνουν τις σκέψεις μου, ίσως να έχει καταστραφεί ένας σπουδαίος «πολιτισμός» του αρχαίου κόσμου μας, με σοβαρές επιδράσεις έως και επί δικού μας σύγχρονου πολιτισμού.

Τον σεβασμό του προς αυτόν τον πολιτισμό, εμμέσως πλην σαφώς, εξέφρασε εχθές σε ανακοίνωσή του και ο Πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος ευρισκόμενης της χώρας του σε πολεμική σύρραξη με το σημερινό Ιράν, δήλωσε πως θα είναι κρίμα να χαθεί ένας τέτοιος πολιτισμός, αν δεν εισακουσθούν οι όροι του για τερματισμό των μεταξύ τους εχθροπραξιών, σύμφωνα με τους όρους, τους οποίους ο ίδιος έχει θέσει..

«Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει και δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ. Δεν θέλω να συμβεί αυτό, αλλά  φοβάμαι πως θα συμβεί», εδήλωσε ο Πρόεδρος, ευελπιστώντας το Ιράν να αποδεχθεί τους όρους του, κάτι, το οποίο φαίνεται πως δεν έχουν σκοπό να πράξουν οι αντίπαλοί του.

Αν όντως έχει συμβεί αυτό, την ώρα που θα διαβάζονται αυτές οι γραμμές, θα είναι ένα ακόμη γεγονός από αυτά τα καταστροφικά που αλλάζουν τον κόσμο μας από την μία στιγμή στην άλλη, με όσα κακά και αν επιφέρει.

Ας ευχηθούμε, αυτή τη στιγμή που κλείνουν οι σκέψεις μας, να πίνουμε και να απολαμβάνουμε ήρεμοι τον καφέμας.