Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΣΔΟΚΩ! Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΣΔΟΚΩ!
Γράφει η Υβόνη ΑραβανήΔημοτικός Σύμβουλος από την έντυπη ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η πορεία προς τη Σταύρωση, αλλά και η υπόσχεση... Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΣΔΟΚΩ!

Γράφει η Υβόνη Αραβανή
Δημοτικός Σύμβουλος

από την έντυπη ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η πορεία προς τη Σταύρωση, αλλά και η υπόσχεση της Ανάστασης.
Για μένα, κάθε Ανάσταση δεν είναι μόνο πνευματική. Είναι βαθιά πολιτική και ανθρώπινη.
Είναι μια διαδρομή πόνου, δοκιμασίας και, τελικά, λύτρωσης.

Δεν μπορώ να μη δω, μέσα σε αυτή τη διαδρομή, τον παραλληλισμό με τα χρόνια που βιώνει ο τόπος μας.

Η Σαλαμίνα κουβαλά τη δική της «εβδομάδα των Παθών».



Χρόνια τώρα, η υποβάθμιση της είναι μια διαρκής κατάσταση. Είναι οι χαμένες ευκαιρίες, η έλλειψη σχεδίου, η εγκατάλειψη βασικών υποδομών, η απουσία ποιότητας ζωής. Είναι η σιωπή εκεί που έπρεπε να υπάρχει διεκδίκηση και η ανοχή εκεί που έπρεπε να υπάρχει ευθύνη.

Κάθε μέρα που περνά χωρίς παρεμβάσεις ουσίας, είναι μια ακόμη «στάση» σε αυτή τη δύσκολη πορεία. Και οι πολίτες είναι εκείνοι που σηκώνουν το βάρος. Στην καθημερινότητά τους, στις γειτονιές τους, στην αγωνία για το αύριο των παιδιών τους.

Όμως, όπως η Μεγάλη Εβδομάδα δεν τελειώνει στη Σταύρωση, έτσι και ο τόπος μας δεν μπορεί να μείνει καθηλωμένος στην παρακμή.



Η Ανάσταση που προσδοκώ δεν είναι συμβολική. Είναι βαθιά ουσιαστική. Είναι η αναγέννηση της Σαλαμίνας μέσα από σχέδιο, συνέπεια και ευθύνη. Είναι η αποκατάσταση της αξιοπρέπειας στην καθημερινότητα των κατοίκων. Είναι η μετάβαση από τη διαχείριση των προβλημάτων στη λύση τους.
Είναι μια Σαλαμίνα που θα επενδύει στους ανθρώπους της, που θα προστατεύει το περιβάλλον της, που θα σχεδιάζει με προοπτική.

Ως Δημοτική σύμβουλος, αυτός είναι ο δικός μου διαρκής αγώνας, απέναντι σε λογικές που κρατούν τον τόπο στάσιμο.

Να μη συνηθίσουμε την υποβάθμιση. Να μη θεωρήσουμε φυσιολογικό αυτό που μας κρατά πίσω. Να επιμείνουμε σε έναν τόπο που αξίζει περισσότερα.



Γιατί το πραγματικό στοίχημα είναι το αύριο. Είναι τα παιδιά μας. Είναι η ευθύνη να τους παραδώσουμε μια Σαλαμίνα καλύτερη, λειτουργική, ανθρώπινη. Έναν τόπο που δεν θα τους διώχνει, αλλά θα τους κρατά.

Αυτή είναι η Ανάσταση του τόπου μας που προσδοκώ. Όχι ως ευχή, αλλά ως στόχο.

Με πίστη ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Με ευθύνη απέναντι στον τόπο μας. Και με τη βεβαιότητα ότι η ελπίδα γίνεται δύναμη όταν μετατρέπεται σε πράξη.

Καλή Ανάσταση σε όλες και όλους!



error: Content is protected !!