«Το πράσινο περίπτερο και το γκρίζο νησί»

Κάποτε ήταν ένα νησί που πνιγόταν στα σκουπίδια του καλοκαιριού, στα γερασμένα δίκτυα, στην έλλειψη ανακύκλωσης και στις υποσχέσεις που ταξίδευαν πιο γρήγορα από τα καράβια του.

Ένα νησί όπου οι λέξεις «ενεργειακή κοινότητα», «έξυπνος φωτισμός», «κυκλική οικονομία» και «πράσινη μετάβαση» ακούγονταν περισσότερο σαν τίτλοι συνεδρίων παρά σαν πραγματικότητα της καθημερινότητας.

Κι όμως, εκεί ανάμεσα σε πάνελ, προβολείς και λογότυπα της πράσινης ανάπτυξης, ο δήμαρχος βρέθηκε στην Attica Green Expo. Όχι ως επισκέπτης που αναζητά λύσεις για έναν τόπο που διψά για σύγχρονες περιβαλλοντικές υποδομές, αλλά ως μέρος μιας μεγάλης γιορτής της πράσινης αυτοδιοίκησης.

Γύρω του παρουσιάζονταν δήμοι με ενεργειακές αναβαθμίσεις, προγράμματα εξοικονόμησης, συστήματα διαχείρισης αποβλήτων, ανακύκλωση, έξυπνες εφαρμογές και σχέδια βιώσιμης ανάπτυξης. Και τότε γεννήθηκε το ερώτημα: Τι ακριβώς εκπροσωπεί ένας δήμαρχος σε μια έκθεση πράσινης τεχνολογίας όταν ο τόπος του δεν έχει να επιδείξει ούτε μία εμβληματική πράσινη παρέμβαση;

Μήπως η συμμετοχή είναι το πρώτο βήμα για να έρθουν οι αλλαγές; Ή μήπως πρόκειται για την ελληνική συνήθεια να φωτογραφιζόμαστε μπροστά από το μέλλον πριν το φέρουμε στον τόπο μας; Γιατί η πράσινη ανάπτυξη δεν μετριέται με τα μικρόφωνα των συνεδρίων. Μετριέται στους δρόμους, στους κάδους, στα σχολεία, στην ενέργεια που εξοικονομείται και στο περιβάλλον που προστατεύεται. Και όσο το νησί περιμένει έργα, οι φωτογραφίες από τις εκθέσεις μένουν να θυμίζουν ότι μερικές φορές η απόσταση ανάμεσα στην παρουσία και την πραγματική πρόοδο είναι μεγαλύτερη κι από το πέρασμα απέναντι.

Ενεργοί πολίτες ” Η ελιά της Όρσας”