ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΠΩΘΗΜΕΝΑ

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Θα χαρακτηρίσω, -και πάντα κατά την άποψή μου-, ως «απωθημένα» τα διακαή συναισθήματα ορισμένων συνανθρώπων μας, οι οποίοι αισθάνονται αδήριτη την ανάγκη να ασχολούνται με την πολιτική.

Επειδή δε αυτή, δεν διδάσκεται ούτε εντός της οικογενείας, ούτε και σε κάποια σχολεία ως απαραίτητη διδακτική ύλη, φαίνεται πως το DNA τους, διαθέτει την τάση, η οποία και εκδηλούμενη, πολλά καλά, αλλά και κακά μπορεί να επιφέρει, τόσο στους ίδιους, όσο και σε αυτούς, οι οποίοι τυφλοίς όμμασι παρασύρονται από την στάση και τα λεγόμενά τους, και τους πείθουν πως μπορούν να τους οδηγήσουν στην πανευδαιμονία του βίου τους.

Το φαινόμενο, είναι πανάρχαιο. Πολλοί οι μνηστήρες των πολιτικών εξουσιών, άλλοι εκ των οποίων μένουν στην Ιστορία σαν όντως ευεργέτες τής Ανθρωπότητας, και πλείστοι άλλοι καταγράφονται στις Δέλτους της, ως καταστροφείς της.

Επεξεργάζομαι αυτές τις σκέψεις, καθώς αντιλαμβάνομαι πως ξεκίνησε μανιωδώς να λαμβάνει και πάλι σάρκα και οστά, η μεγίστη επιθυμία πολλών να κατέλθουν εν Ελλάδι στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2007 και τάζουν τα πάντα στους ψηφοφόρους προκειμένου να επιλέξουν αυτούς, -ποιόν από όλους;- και διά της ψήφους τους, να τους χρήσουν άξιους για την διακυβέρνηση της χώρας και αυτών των ίδιων.

Το παράδοξο δε, είναι, πως ο λαός ψηφίζει αυτούς, τους οποίους θεωρεί ως καλλίστους και εκ της ιστορίας καταγράφεται πως κάπου κάποτε λαθεύει. Γιατί, όπως παντού, έτσι και στην πολιτική σκακιέρα, οι χαρακτήρες ποικίλουν και άλλοτε είναι καλοί και άλλοτε πάλι, αποδεικνύεται το αντίθετο.

Μόνη πυξίδα των ψηφοφόρων, η τυχόν προτέρα εκλογή ενός πολιτικού, και η απόδοσή του, κατά την διάρκεια της θητείας του. Γιατί, αν δεν έχει φροντίσει με νύχια και με δόντια για το καλό του λαού, ο οποίος και τον ανέδειξε προς τούτο, πώς θα μπορεί να περιμένει ανανέωση της εμπιστοσύνης;

Ωστόσο, σύνηθες είναι, πολλοί πολιτικοί να αποτυγχάνουν στην πολιτική τους, και αυτό καταδεικνύεται όταν για επόμενη φορά θελήσουν να ζητήσουν εκ νέου την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων, και αυτοί τους αποστρέφονται.

Όπως πάντα συμβαίνει, και αυτή τη φορά, νέα κόμματα κατεβαίνουν στις επόμενες εκλογές, με φιλοδοξίες, ίσως μεγαλύτερες των δυνατοτήτων τους, όπως άλλωστε και τα παλαιότερα, τα οποία οι ίδιοι ψηφοφόροι ουδέποτε εμπιστεύτηκαν σε βαθμό ανακήρυξής τους ως Κυβέρνηση, αλλά και κάποια από αυτά, τα οποία έχουν κυβερνήσει και έχουν αποτύχει.

Αναρωτιέμαι, τί θα μπορούσε να έχει αλλάξει από τις προηγούμενες εκλογές τους, κατά το διάστημα θητείας τους, η οποία απέτυχε, και την παρέλευση του χρόνου, μετά την οποία ζητούν και πάλι την εμπιστοσύνη τού λαού.