Καθαριότητα στη Σαλαμίνα: επτά χρόνια μετά, τι έχει αλλάξει;

Μια φωτιά στα Περιστέρια Σαλαμίνας ήταν αρκετή για να «ξυπνήσει» τους βουλευτές της Β΄ Πειραιά και τους δημοτικούς συμβούλους του νησιού.

Το μεγάλο ζήτημα της καθαριότητας στη Σαλαμίνα, όμως, δεν εμφανίστηκε σήμερα. Είναι ένα πρόβλημα που παραμένει άλυτο εδώ και χρόνια. Και το ερώτημα είναι απλό: Τι έγινε μετά από επτά ολόκληρα χρόνια δημοτικής αρχής;

Ακούσαμε πολλά όλα αυτά τα χρόνια: «Έχουμε τα εργαλεία.» «Έχουμε τις γνώσεις.» «Έχουμε τη θέληση.» Φτάσαμε, όμως, επτά χρόνια μετά, να ακούμε από τον σημερινό δήμαρχο τα ίδια λόγια που έλεγαν οι προηγούμενοι. Τους ίδιους ανθρώπους που ο ίδιος κατηγορούσε ως ανίκανους.

Τους ίδιους ανθρώπους που εγκαλούσε να πράξουν τα δέοντα. Και τελικά; Το απόλυτο τίποτα. Κάποιοι λένε ότι κατηγορούμε τον δήμαρχο και σύσσωμη τη δημοτική αρχή.

Ναι. Και δεν υπάρχει τίποτα παράλογο σε αυτό. Απλώς κάνουμε σήμερα αυτό που έκανε ο ίδιος το 2018 και το 2019: Ζητάμε να πράξει τα δέοντα. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο.

Γιατί η πολιτική ευθύνη δεν είναι μόνο τα μεγάλα λόγια, οι υποσχέσεις και οι προεκλογικές δεσμεύσεις. Είναι και η ευθιξία. Και όταν μετά από επτά χρόνια ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα παραμένει ουσιαστικά άλυτο, τότε η κοινωνία δικαιούται να ρωτήσει: Υπάρχει πολιτική ευθύνη; Υπάρχει ευθιξία;

Γιατί σε μια ευνομούμενη δημοκρατία, όταν κάποιος αναλαμβάνει μια ευθύνη και αποτυγχάνει να ανταποκριθεί σε αυτήν, υπάρχει και η ύστατη πράξη πολιτικής αξιοπρέπειας: η παραίτηση.

Οι πολίτες της Σαλαμίνας δεν χρειάζονται άλλες υποσχέσεις, άλλες δικαιολογίες και άλλα μεγάλα λόγια. Χρειάζονται καθαρό νησί, αποτελεσματική διαχείριση των απορριμμάτων και μια δημοτική αρχή που να μπορεί να δίνει λύσεις. Επτά χρόνια είναι υπεραρκετά για να κριθούν τα λόγια από τα έργα. Και όταν τα έργα δεν έρχονται, τότε η ευθιξία δεν είναι αδυναμία. Είναι ευθύνη.

Και η παραίτηση, όταν δεν μπορείς να ανταποκριθείς, είναι πράξη αξιοπρέπειας.

Ενεργοί Πολίτες “Η ελιά της Όρσας”