Κυκλοφορεί το νέο φύλλο της ΦΩΝΗΣ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ-Διαβάστε το editorial με τίτλο: ΤΑ ΑΝΩΝΥΜΑ ΤΡΟΛ ΚΑΙ Η «ΓΡΑΜΜΗ» ΤΗΣ ΠΟΛΩΣΗΣ

Υπάρχει κάτι που δύσκολα μπορεί πλέον να περάσει απαρατήρητο στα κοινωνικά δίκτυα.
Κάθε φορά που ανοίγει μια σοβαρή συζήτηση για τα προβλήματα του τόπου, εμφανίζονται σχεδόν
με μαθηματική ακρίβεια οι γνωστοί «ανώνυμοι», αλλά και κάποιοι επώνυμοι, συγκεκριμένοι πάντα.
Δεν συζητούν το πρόβλημα. Δεν απαντούν στα στοιχεία. Δεν εξηγούν τι πραγματικά συνέβη.
Επιτίθενται σε αυτόν που το ανέδειξε. Και το κάνουν πολλές φορές με σχεδόν πανομοιότυπο
τρόπο: ίδιοι χαρακτηρισμοί, ίδια επιχειρήματα, ίδια προσπάθεια απαξίωσης και, κυρίως, ίδια
προσπάθεια να μετατραπεί κάθε πολιτική ή κοινωνική συζήτηση σε προσωπικό καβγά.
Τυχαίο; Ίσως.
Όμως όταν ένα μοτίβο επαναλαμβάνεται συνεχώς, το ερώτημα είναι απολύτως θεμιτό: Υπάρχει
κάποια «γραμμή»; Υπάρχει συντονισμός; Υπάρχει κάποιος που κατευθύνει αυτή την
επικοινωνιακή επίθεση;
Αν π.χ κάποιος θέσει ένα συγκεκριμένο ερώτημα για την καθαριότητα, η απάντηση δεν είναι να του
πουν τι συνέβη με την καθαριότητα. Του λένε ότι «γκρινιάζει». Αν κάποιος ζητήσει στοιχεία για μια
απόφαση, δεν παρουσιάζονται στοιχεία. Αμφισβητείται το πρόσωπο που ζητά τα στοιχεία. Αν
κάποιος ασκήσει πολιτική κριτική, δεν απαντούν στην κριτική. Ψάχνουν να βρουν κάτι από το
παρελθόν του, μια παλιά δήλωση, έναν φίλο, μια πολιτική σχέση ή οτιδήποτε μπορεί να
χρησιμοποιηθεί για να αλλάξει η συζήτηση.
Αυτό δεν είναι πολιτικός διάλογος. Είναι αντιπερισπασμός. Και δυστυχώς αυτόν τον
αντιπερισπασμό τον βλέπουμε όχι μόνο στα κοινωνικά δίκτυα αλλά και στα δημοτικά συμβούλια να
χρησιμοποιείται κατά κόρον από τη πλευρά της διοίκησης που( όλως τυχαίως;) τα ανώνυμα και
επώνυμα τρολ στηρίζουν. Απορίας άξιο επίσης είναι γιατί η διοίκηση του Δήμου δεν έχει
καταδικάσει αυτές τις πρακτικές. Σύμπτωση; Ο λαός με την απέραντη σοφία του λέει κάτι απλό.
Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση.
Η πόλωση άλλωστε είναι ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο. Όταν η κοινωνία χωρίζεται σε
«δικούς μας» και «δικούς τους», δεν χρειάζεται πλέον να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο. Αρκεί να
πείσεις τους «δικούς σου» ότι ο απέναντι είναι εχθρός. Και κάπως έτσι δημιουργείται ένα
επικίνδυνο κλίμα:
«Αν ασκείς κριτική, είσαι απέναντι.» «Αν ζητάς απαντήσεις, κάνεις κακό στον τόπο.» «Αν
αποκαλύπτεις ένα πρόβλημα, το κάνεις για πολιτικό όφελος.»
Πόσες φορές δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο και δυστυχώς από τα πιο επίσημα χείλη;
Όταν όμως εμφανίζονται διαδοχικά ανώνυμοι λογαριασμοί που χρησιμοποιούν τους ίδιους
χαρακτηρισμούς, τα ίδια επιχειρήματα, την ίδια ορολογία και την ίδια επιθετική γραμμή, τότε η
κοινωνία δικαιούται να αναρωτηθεί:
 Πρόκειται για σύμπτωση τελικά ή για οργανωμένη επικοινωνιακή τακτική;
 Και αν υπάρχει πράγματι συντονισμός, ποιος βρίσκεται πίσω από αυτόν;
 Ποιος αποφασίζει ποιον θα χτυπήσουν;
 Ποιο θέμα πρέπει να θαφτεί κάτω από προσωπικές επιθέσεις;
 Ποιο πρόσωπο πρέπει να απαξιωθεί;
 Ποια συζήτηση πρέπει να μετατραπεί σε καβγά;
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη διαφωνία και στην οργανωμένη
απαξίωση.

Διαφωνώ σημαίνει: «Έχεις άδικο και αυτά είναι τα στοιχεία μου.»
Τρολάρω σημαίνει: «Δεν θα ασχοληθώ με αυτά που λες. Θα προσπαθήσω να σε κάνω να
φαίνεσαι γελοίος.»
Και όταν αυτό γίνεται επαναλαμβανόμενα, από πολλούς λογαριασμούς, με την ίδια ακριβώς
λογική, αλλά και από επίσημα χείλη τότε η κοινωνία πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική και δεν
πρέπει τους κάνει τη χάρη
Το σημαντικότερο, όμως, είναι άλλο. Τα τρολ επιδιώκουν την αντίδραση.
Θέλουν θυμό. Θέλουν καβγά. Θέλουν να παρασύρουν τη συζήτηση στο επίπεδο που τους
εξυπηρετεί.
Δεν θα τους κάνουμε αυτή τη χάρη. Η απάντηση στην ανωνυμία δεν είναι περισσότερη
ανωνυμία.
Η απάντηση στην επίθεση δεν είναι άλλη επίθεση. Η απάντηση στην προπαγάνδα είναι τα
στοιχεία. Η απάντηση στην παραπληροφόρηση είναι η αλήθεια. Και η απάντηση στην
πόλωση είναι να συνεχίσουμε να μιλάμε για τα πραγματικά προβλήματα της Σαλαμίνας.
Γιατί πίσω από κάθε διαδικτυακό καβγά υπάρχει ένας πραγματικός δρόμος που πρέπει να
φτιαχτεί. Ένα πραγματικό πρόβλημα καθαριότητας. Ένας πραγματικός πολίτης που περιμένει
απάντηση. Μια πραγματική υποχρέωση της διοίκησης.
Και αυτά δεν λύνονται με τρολ. Λύνονται με μια σοβαρή διοίκηση. Μια σοβαρή διοίκηση την οποία
δυστυχώς δεν έχει η Σαλαμίνα.
Ο Δήμος μας τελικά δεν κινδυνεύει από την κριτική. Κινδυνεύει όταν κάποιοι προσπαθούν να
κάνουν την κριτική να σωπάσει μέσα στον θόρυβο των τρολ.

Νίκος Γιαννόπουλος

Το editorial της έντυπης ΦΩΝΗΣ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ

Δειτε το εξώφυλλο: