Της οργής

Με σήκωσε στα χέρια η οργή
και μου ‘ πεσαν ονείρων μου γιρλάντες.
Με ζάλισαν τραγούδια του παράλογου
κι ήρθαν οι νότες του τρελές
χορεύουν στα μαλλιά μου.
Μιάν αναστάτωση, ένα κουβάρι στην ψυχή.
Μετάληψη σε δισκοπότηρο της λύπης.
Γεύση πικρή…
Λείπει ο Θεός
τα χέρια τ’ αγιασμένα
οι Αγγελοι, τα Χερουβείμ
του Θείου οι μελωδίες
και οι καθάριες προσευχές.

Χάραξα νέα σύνορα.
Μπήκα μέσα.
Το Βασίλειο μου!
Υπήκοος μόνον ένας.
Ο Εαυτός μου.

Ποίηση: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ _ ΖΑΛΩΝΗ
(Καθηρημένα Αστέρια)