ΠΡΙΝ ΠΟΥΜΕ «ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ»

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Δόξα να έχει ο Θεός, αυτός ο χειμώνας μας γέμισε από νερά και πλημμύρες. Η επιλεγόμενη «κλιματική αλλαγή», παραμέρισε για να επικρατήσουν αυτές οι των μετεωρολόγων «άσχημες καιρικές συνθήκες», οι οποίες μας χόρτασαν από βροχές και έντονες καταιγίδες, συνακολουθούμενες από σφοδρές και απειλητικές έως καταστροφικές χιονοπτώσεις σε πολλά μέρη του κόσμου.

Ξεχείλισαν μεγάλα ποτάμια, έσπασαν «φράγματα», οι βάλτοι έγιναν λίμνες και λιμνοθάλασσες, οι αγροί βάλτωσαν, οι δρόμοι μετατράπηκαν σε ποτάμια, οι καταστροφές τεράστιες, έπεσαν βουνά, άνοιξαν οι δρόμοι κι έγιναν χαντάκια, εξαφανίστηκαν οι άσφαλτοι, πλημμύρισαν και γκρεμίστηκαν σπίτια χάθηκαν πολλές ζωές, πνίγηκαν ζώα, βγήκαν τα ψάρια στην στεριά από υπερχειλίσεις των θαλασσών.

Μετά από τόσο «κακό», είμαι πλέον βέβαιος πως κανένα μέρος του κόσμου δεν έχει να φοβάται, πλέον, από λειψυδρία, κανένα Κράτος δεν θα πρέπει να έχει παράπονο και να ανησυχεί.

Όπως, επίσης πιστεύω ότι η επάρκεια νερού στην χώρα μας, θα πρέπει να είναι εξασφαλισμένη για πάρα-πολλά χρόνια και να μην χρειαστεί να αυξηθεί η τιμή του νερού από την ΕΥΔΑΠ, -ούτε αυτή να πουληθεί-, και να μην διψάσουμε, και να μπορούμε να πλένουμε άφοβα τα ρούχα μας και να ξεγαριάζουμε τα κορμιά μας, καθώς οι αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να έχουν φροντίσει να μαζέψουν όλο αυτό το νερό που τους προμήθευσε η φύση.

Παράλληλα, καλό θα ήταν, -φρονώ-, το ελληνικό κράτος να φροντίσει να δημιουργήσει και νέα φράγμα, και νέες αποθήκες ύδατος, γιατί καθώς τόσο ακράδαντα πιστεύει στην «κλιματική αλλαγή», μπορεί να επαναληφθεί μία περίοδος ξηρασίας, να μην είμαστε σε θέση να την αντικαταστήσουμε με επαρκείς και ασφαλείς προμήθειες, να αναγκαστούμε να ακριβύνουμε τα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ, να πούμε το νερό-νεράκι, και να πνιγούμε, -ως λέγεται-,  απαξάπαντες «σε μιά γουλιά νερό».

Εντάξει, τουλάχιστον για να εναποθηκεύσουμε από τα αγαθά της φύσης, όσα μας χαρίζει και δυνάμεθα, στο χέρι μας είναι.