ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΟΜΑΞΟΥΜΕ;

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Θα πρέπει να ομολογήσω πως κανείς δεν μπορεί να παίζει με έναν πόλεμο, όπου και αν διεξάγεται αυτός, από όποιους και αν τροφοδοτείται, και καθώς μάλιστα μπορεί να εμπλέκονται σε αυτόν και άλλες χώρες, εκτός των δύο κυρίως συμμετεχόντων.

Αυτό συμβαίνει με τον πόλεμο, ο οποίος έχει ξεσπάσει στην Μέση Ανατολή, αλλά αφορά και γύρω χώρες. Μετά δε το ξεκίνημά του, ο φόβος φαίνεται να πλανάται ακόμη και για την χώρα μας, καθώς οι διάφοροι αναλυτές, μας βομβαρδίζουν ολημερίς με κάθε είδους απόψεις και ανάλογα με τις υποκειμενικές εκτιμήσεις τους.

Όταν δε, μιλάει ο ίδιος ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, μίας περιφερειακής, -του κυρίως πολέμου-, χώρας, τότε εγείρονται και ερωτήματα φόβου, πέραν της προφανούς ανησυχίας, η οποία δημιουργείται στους πολίτες.

Σύμφωνα, τώρα-, με τίτλο της έγκριτης εφημερίδας «KONTRA NEWS», ο  Έλληνας Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας, φαίνεται να ανακοίνωσε πως «Τα ιρανικά πυρά μπορούν να φτάσουν σε ελληνικό έδαφος, αλλά έχουμε λάβει τα μέτρα μας».

Από την άλλη πλευρά, μάντεις και «πυθίες», εξάγουν τα δικά τους συμπεράσματα και καταθέτουν τις δικές τους προβλέψεις ολημερίς σε απαξάπαντα τα ΜΜΕ, -και από αυτά διαθέτουμε πλέον ουκ ολίγα-, όπου τα εξαγόμενα συμπεράσματα κάθε ομιλητή, συχνά συμπίπτει να είναι μάλλον υπέρ μίας πιθανής έντασης με την χώρα μας.

Ξεκίνησε δε, και μία σταυροφορία προετοιμασίας του ελληνικού πληθυσμού, για οιονδήποτε τυχόν κακό ενδεχόμενο.

Συνιστάται να έχουμε, καλού-κακού, μία ταξιδιωτική τσάντα, πανέτοιμη να μας βοηθήσει σε πολύ δύσκολες στιγμές, και όπου μέσα σε αυτήν θα υπάρχουν τα πάντα απαραίτητα επιβίωσης ενός ανθρώπου για εβδομήντα δύο ώρες επιβίωσης.

Το δε επιστέγασμα της πρόκλησης φόβου, είναι και η είδηση ότι στην χώρα μας, διαθέτουμε κάποιες χιλιάδες καταφύγια, -εδώ κι εκεί-, τα οποία όμως κανείς δεν ξέρει την τοποθεσία τους, και τα οποία, -όπως ακούω πάντα από τα ΜΜΕ-, αποκαλύπτονται ένα-ένα, αλλά σε κακή κατάσταση, γιατί πάνε δεκάδες χρόνια που δεν χρησιμοποιήθηκαν, -δόξα τω Θεώ!-, αλλά και παρέμειναν ασυντήρητα.