ΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Οι αριθμοί, και κυρίως εκείνοι, οι οποίοι αναφέρονται στην οικονομία μίας χώρας και τους ρόλους, τους οποίους διαδραματίζουν επί του προκειμένου στην ευημερία και πρόοδό της, θεωρείται πάντα ως κάτι το πολύ σημαντικό.

Για παράδειγμα, διαβάζω πως ένα δισεκατομμύριο δολάρια την ημέρα στοιχίζει στις ΗΠΑ ο πόλεμος στο Ιράν.

Αναφέρεται επίσης πως ΗΠΑ και Ισραήλ μέσα σε 48 ώρες ξόδεψαν 5,6 δις σε μόνο 48 ώρες.

Σχεδόν 7.000 αλλοδαποί κρατούμενοι φιλοξενούνται στις ελληνικές φυλακές.

Το Περιφερειακό Ταμείο, θα συνεισφέρει στην ελληνική οικονομία 25 δις ευρώ. Αναδρομικά έως και 700 ευρώ θα λάβουν εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα.

Ξεπέρασε τα 100 ευρώ η πώληση πετρελαίου, ανά βαρέλι, και ένεκα του πολέμου στην Μέση Ανατολή. Προχθές, στην Κύπρο η βενζίνη είχε αγγίξει τα 1,399 και  τα 2,300 ευρώ στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με στοιχεία της «Ελληνικής Επιτροπής ECR» .βάσει δεδομένων της «NielsenIQ», το 52% των Ελλήνων δηλώνει οικονομικά χειρότερα σε σχέση με πριν, ποσοστό κατά υψηλότερο από το 32% παγκοσμίως.

Το 63% έναντι του 41% παγκοσμίως, δηλώνει ότι τα χρήματά του ξοδεύονται στα βασικά είδη επιβίωσης, ενώ μόλις το 3% των καταναλωτών δηλώνει ότι μπορεί να ξοδεύει ελεύθερα.

Κέρδισαν την μάχη επιστροφής  οι συνταξιούχοι από τα δικαστήρια, αλλά μόνο 20.000 από τους 370. 000 έχουν εισπράξει, σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα».

Και φυσικά, τα των αριθμών δεν έχουν τέλος και ανάλογα ωφελεί ή βλάπτει.