ΕΛΑΒΕ ΑΝΑΒΟΛΗ Η «ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ»
Το σχόλιο της ημέρας 14 Απριλίου 2026 fonisalaminas
του Ντίνου Σ. Κουμπάτη
Ωραίο ήταν και αυτό. Σαν εκείνο το μέγα γεγονός, το οποίο κατά τα τέλη του σωτηρίου έτους 999 μ.Χ., αναστάτωσε άπαντα τον χριστιανικό κόσμο της Ευρώπης, -όπου και σε αυτήν την ήπειρο συμβαίνουν όλα τα παράξενα-, και οι πιστοί έτρεχαν πατείς-με πατώ-σε να εξομολογηθούν όλα τα κουκουργήματά τους, τα οποία ανέκαθεν συνέβαιναν στους κόλπους του ευγενούς ανθρωπίνου είδους!-, αναμενομένης της ολικής καταστροφής, την οποίαν προέβλεπαν οι προφήτες.
Μετανιωμένοι οι πιστεύσαντες, ξεκίνησαν να αλληλοσυγχωρούνται, να χαρίζουν χρέη, να αποκαθιστούν ζημίες και όλα τα παρελκόμενα προκειμένου να μην κριθούν άσχημα από τον Κύριο και σταλούν να καίγονται στα καζάνια της Κολάσεως, εφ’ όρου μεταθανάτια ζωή.
Στην συνέχειά της, η τόσο γραφική αυτή ιστορία, καταγράφει την αντίθετη πλεύση, όταν το κακό δεν συνέβη, όπως είχε προβλευθεί, καθώς οι Προφήτες είναι προαναγγείλει, για ακριβώς την πρώτη ημέρα του νέου έτους υπ’ αριθμόν 1000 μ.Χ. Οπότε, εγκατέλειψαν τις εκκλησίες, στις οποίες, μετά φόβου Θεού, είχαν συσσωρευθεί από εσπέρας, αναμένοντες μετά φόβου την Θείαν Κρίσιν και την Δευτέραν Παρουσίαν. Και άρχισαν να ζητούν ξανά τα δανεικά, να συνεχίζουν τα μίση και τους αλληλοσπαραγμούς.
Τα τελευταία χρόνια, προφήτες και προφητείες ξεφύτρωσαν παντού επί της Γης και νέα καταληκτική ημερομηνία, είχε δοθεί η 12η Απριλίου του 2026, άνευ ουδεμίας αναβολής, αλλά φαίνεται πως την απειλή αυτήν, οι Άνθρωποι δεν την έλαβαν στα σοβαρά υπ’ όψιν τους, ουδείς ανησύχησε, και η ολική τελική καταστροφή απεφεύχθη. Καλά ο Νοστράδαμος, του οποίου οι στίχοι επαληθεύονται μετά τις καταστροφές, οι οποίες, – ειρήσθω εν παρόδω-, ουδέποτε έχουν επισυμβεί, όμως ούτε και των συγχρόνων παντός είδους προφητών και αστρολόγων και χαρτομάντιδων αποδείχθηκαν αληθείς και πήγε γι’ αυτούς, μάλλον χαμένο το επιδοτούμενο «θείο χάρισμα».
Οι προαγγελίες για «μαύρο» και «ματωμένο» Πάσχα, για τις τελευταίες στιγμές του κόσμου μας και της Ανθρωπότητας, απεδείχθησαν «φλύακες» και «πομφόλυγες», κοινώς «λόγια του αέρος»…
Αυτή τη φορά, εν έτει 2026, έγινε φανερό για μία ακόμη φορά, το πόσο μπορεί να μας περιπαίξουν οι συνάνθρωποί μας, οικειοποιούμενοι διάφορες ειδικότητες και ιδιότητες, το πόσο αφελείς δέον να παραμένουμε εμείς, και το πόσον το μέλλον οφείλει να είναι και παραμένει «αόρατον», καθώς άλλαι αι φαντασιοπληξίαι ορισμένων Ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει…
