«ΑΠΟ ΚΑΝΑΡΑ ΣΕ ΚΑΝΑΡΑ»

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Μου δημιουργεί έως και αλγεινή εντύπωση, και μου θυμίζει το παλιό ελληνικό λαϊκό τραγουδάκι «από κανάρα σε κανάρα θα πετάω» η πολιτική , -και στο βάθος ιδεολογική»-, συμπεριφορά ορισμένων ελλήνων πολιτικών, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο περιφέρονται από πολιτικό σε άλλο πολιτικό κόμμα, εγκαταλείποντες την πίστη τους προς μία ιδέα, στην οποίαν ήσαν ορκισμένοι, τους συνιδεάτες τους, τους συναγωνιστές τους και εν πολλοίς τους ψηφοφόρους τους, μπαινοβγαίνοντες εδώ κι εκεί, ανάλογα με ό,τι νομίζουν πως τους εξυπηρετεί.

Πιστεύω δε, πως δεν τους διακρίνει ανωριμότητα σκέψεων, αλλά το διαφαινόμενο πολιτικό συμφέρον τους παροτρύνει και τους ωθεί να πράττουν κατ’ αυτόν τον τρόπο και να περιοδεύουν αναλόγως, προκειμένου να μην υποστούν πολιτικές συνέπειες, εάν και εφ’ όσον διαφαίνεται πως δεν έχουν προοπτική να επιτύχουν του λοιπού στο πολιτικό κόμμα, στο οποίο ήσαν ενταγμένοι.

Από την άλλη πλευρά, όλο και κάποιοι ελάχιστοι πρώην ψηφοφόροι τους, ακολουθούν την νέα πορεία τους, απαρνούμενοι και αυτοί τις πρώην ιδέες και πίστεις τους.