του Ντίνου Σ. Κουμπάτη
Η Τεχνητή Νοημοσύνη, μας εκπλήττει τον τελευταίο καιρό, τόσο με τις επιτεύξεις της επί της ανθρωπίνης προόδου, όσο και με τα σφάλματά της, που δέον να στοιχίζουν ακριβά σε όσους δέχονται τις επιπτώσεις τους, και δεν μπορείς, ως και εκ των πραγμάτων, να πεις πως «μπόρα είναι, -θα περάσει»!
Αναμφισβήτητα, δεν παίζουμε με λέξεις και με έννοιες και πρόκειται για χειροπιαστή πραγματικότητα, καθώς οι επιστήμονες επιθυμούν να φτάσουν στο απόλυτο της δημιουργίας ενός νέου τύπου Ανθρώπου, είτε σαν βουβό μηχάνημα, είτε σαν μεταλοκατασκευασμένο ρομπότ, το οποίο και τελικά προώρισται να τον αντικαταστήσει παντελώς.
Μόλις προ ημερών, ο Μπιλ Γκέϊτς αποκάλυψε ποια είναι τα τρία επαγγέλματα που θα «σωθούν» από την Τεχνητή Νοημοσύνη, καθώς θα συνεχίσουν να εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση, την εμπειρία και την ικανότητα για καινοτομία. Και αυτά είναι η ανάπτυξη λογισμικού, η επιστημονική έρευνα και η βιομηχανία ενέργειας.
Πιστεύει δε, ότι οι προγραμματιστές λογισμικού θα συνεχίσουν να είναι απαραίτητοι αν και τα εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης μπορούν ήδη να δημιουργήσουν κώδικα, εξακολουθούν να απαιτούν ανθρώπινη επίβλεψη για να διασφαλιστεί η σωστή λειτουργία τους.
Ένας άλλος τομέας που, σύμφωνα με τον Γκέϊτς, θα παραμείνει σταθερός είναι η βιολογία και η επιστημονική έρευνα, καθώς σε αυτόν τον τομέα, η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αναλύσει μεγάλους όγκους δεδομένων, αλλά δεν αντικαθιστά τη διαίσθηση και την κριτική σκέψη που απαιτούνται για τη δημιουργία νέων υποθέσεων.
Ένας τομέας είναι και ο ενεργειακός, καθώς, βιομηχανίες όπως το πετρέλαιο, η πυρηνική ενέργεια ή οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας απαιτούν πρακτική εμπειρία και λήψη αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο.
Σε αυτά τα περιβάλλοντα, όπου τα λάθη μπορεί να έχουν σημαντικές συνέπειες, η ανθρώπινη κρίση παραμένει το κλειδί, πιστεύει ο Γκέϊτς, υπογραμμίζοντας πωςη αντιμετώπιση κρίσεων και ο στρατηγικός σχεδιασμός είναι καθήκοντα που, προς το παρόν, δεν μπορούν να ανατεθούν πλήρως σε αλγόριθμους.
Ωστόσο, θα πρέπει να φοβόμαστε πως και αυτές οι δυσκολίες θα καλυφθούν σύντομα, καθώς οι επιστήμονες βιάζονται και σπεύδουν να αποθεωθούν και αυτό, το οποίο δεν έχει ακόμη απασχολήσει κανέναν από εμάς, είναι το τί θα απογίνουν οι Άνθρωποι, χωρίς δουλειές, -ως εκ τούτου και, χωρίς πόρους επιβίωσης.
Κάποιος, θα πρέπει να μας απαντήσει επ’ αυτού και μάλιστα αναλύοντάς-μας ,επιστημονικά, ή απλά και ντόμπρα περί του τί μέλλει γενέσθαι με τον Άνθρωπο.
