ΠΑΓΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Μου δημιουργεί πραγματική εντύπωση, το γεγονός ότι, όπως σε πολλά σημεία του επίγειου βίου μας, αντιμετωπίζουμε πάντα δύο αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις. Επειδή δε, ούτε ψυχολόγος είμαι, ούτε προφήτης, ούτε αστρολόγος, αλλά ούτε και πολιτικός, περιμένω πάντα τις, επίσης, αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις άλλων, -και κυρίως αυτών, οι οποίοι κόπτονται ότι είναι τιμητές, αναλυτές και επαΐοντες-, είτε να συμφωνήσω μαζί τους, είτε να υπομειδιάσω με τα συμπεράσματα των αναλύσεών τους.

            Διαβάζω στις εφημερίδες πως ο Πρωθυπουργός μας, ο οποίος προσπαθεί, -το κατά δύναμιν-, να εξυπηρετήσει τους πάντες και να λύσει άπαντα και δια παντός τα προβλήματά μας, προσωπικά ο ίδιος διευκρίνισε τί ακριβώς και πώς «τρέχει» με την αύξηση των μισθών των Μητροπολιτών, και μάλιστα σε πολύ μεγάλο, -παρά κάτι, διπλάσιο-, ποσοστό.

          Συγκεκριμένα, ήρεμος και καθόλα πειστικός, δήλωσε: «Η αύξηση του μισθού στους Μητροπολίτες κατά 90%, ήταν πάγιο αίτημα της Ιεραρχίας και κρίναμε ότι ήρθε η ώρα να το ικανοποιήσουμε».

            Αυτή η δήλωση του κυρίου Πρωθυπουργού και εν όψει εκλογών και κατά την άποψή του και τρίτης διακυβέρνησης της χώρας υπ’ αυτού, γέμισε πανελλήνια χαρά άπαντες τους Έλληνες, οι οποίοι πιστεύουν πως ανοίγει ο δρόμος και για τα δικά τους πάγια αιτήματα, τα οποία είναι και παλαιότερα και βασικότερα, καθώς για παράδειγμα, το πλείστον των πολιτών απολαμβάνει μισθούς ή συντάξεις από 300 έως 700 και κάτι για να επιβιώσει, μακράν δε των, περίπου, τριών χιλιάδων ευρώ, των οποίων απελάμβαναν έως εχθές.

            Σωστή αυτή η σκέψη τους, γιατί δεν είναι ούτε ανθρώπινο, ούτε σωστό, ούτε και ο Θεός το θέλει, -όπως και ο Πρωθυπουργός, φαντάζομαι-, άλλοι να επαιτούν τα ψίχουλα ως τα σπουργιτάκια, και άλλοι να απολαμβάνουν τους μόσχους τους σιτευτούς.