ΟΙ  ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ……

του Μάνου Δερτούζου
Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος

Μου είναι δύσκολο να μη μπω στον πειρασμό και να εκφράσω δημόσια την θέση μου για τις αυξήσεις των Ιεραρχών μετά και την απάντηση της επίσημης  Εκκλησίας, μέσω του εκπροσώπου της, https://www.facebook.com/photo/?fbid=1439690681508800&set=a.447116087432936  

Επικαλείται ο εκπρόσωπος τύπου των Ιεραρχών ιστορικά και νομικά επιχειρήματα για να δικαιολογήσει τη τεράστια αυτή αύξηση  95%  στον μισθό των Ιεραρχών.

Σε μια εποχή όπου χιλιάδες συνταξιούχοι προσπαθούν να επιβιώσουν με 500 και 600 ευρώ, όπου οικογένειες δυσκολεύονται να πληρώσουν ενοίκιο, ρεύμα και βασικά αγαθά, όπου νέοι άνθρωποι εργάζονται με μισθούς που δεν επαρκούν, η ανακοίνωση αυξήσεων που φθάνουν σε υψηλά ποσοστά  95% για ήδη υψηλόμισθους εκκλησιαστικούς αξιωματούχους δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.

Η Εκκλησία δεν είναι ένας συνηθισμένος οργανισμός. Αποστολή της δεν είναι μόνο η διοίκηση αλλά κυρίως η διακονία, η αλληλεγγύη και η έμπρακτη στήριξη των αδυνάτων. Γι’ αυτό προσωπικά  περίμενα, όπως είχα γράψει σε σχόλιο μια διαφορετική στάση, να μην αποδεχτούν την αύξηση , μια δήλωση ότι τα επιπλέον αυτά χρήματα θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε κοινωνικά παντοπωλεία, γηροκομεία, συσσίτια, υποτροφίες ή στην ανακούφιση ανθρώπων που πραγματικά δοκιμάζονται.

Το έκανε μόνο ο Μητροπολίτης   Κυθήρων και Αντικυθήρων Σεραφείμ o οποίος  δήλωσε μεταξύ άλλων:

«Δεν πρόκειται να αξιοποιήσω για προσωπικό όφελος τη μισθολογική αύξηση που θα λάβω», αλλά θα τη διαθέσω για κοινωνικούς σκοπούς……..Ο μοναδικός που ξεχώρισε…..

Εξίσου σοβαρά ερωτήματα προκύπτουν και για την Πολιτεία. Την ώρα που οι πολίτες ακούν συνεχώς ότι οι δημοσιονομικές δυνατότητες είναι περιορισμένες, ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για ουσιαστικές αυξήσεις σε χαμηλοσυνταξιούχους, αναπήρους, πολύτεκνες οικογένειες ή χαμηλόμισθους εργαζομένους, η προτεραιότητα μιας τόσο γενναιόδωρης μισθολογικής  αύξησης σε ανώτατους εκκλησιαστικούς αξιωματούχους μοιάζει τουλάχιστον ατυχής και δημιουργεί ερωτηματικά

Μία ερώτηση απλή έρχεται στο μυαλό μου , τι θα νοιώσουν οι πιστοί    όταν θα ανέβει στον άμβωνα  ο Μητροπολίτης για να μιλήσει για θυσία, φτώχεια και υπομονή; είναι αναπόφευκτο  οι  πιστοί που θα βρίσκονται στην εκκλησία , ο άνεργος, ο χαμηλοσυνταξιούχος και ο άνθρωπος που παλεύει καθημερινά,  να αναρωτηθεί αν όσοι τον συμβουλεύουν συμμερίζονται πραγματικά τις δυσκολίες του.

Η κοινωνική ειρήνη δεν διαφυλάσσεται μόνο με νόμους και δικαιολογίες. Διαφυλάσσεται με το παράδειγμα, την ταπεινότητα , την διακριτικότητα και κυρίως με την αίσθηση δικαιοσύνης. Μία δικαιοσύνη που δυστυχώς έχασε την εμπιστοσύνη των πολιτών και όχι αδικαιολόγητα…..

Και όταν αυτή τραυματίζεται συνέχεια , τότε δεν φταίνε οι πολίτες που συζητούν και έχασαν την εμπιστοσύνη τους . Φταίνε όσοι λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς να αντιλαμβάνονται το μήνυμα που αυτές στέλνουν στην κοινωνία.