Όταν η πολιτική γίνεται σκηνοθεσία…

Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία. Όταν μια δημοτική αρχή αντί να αντιμετωπίζει τα προβλήματα από την αρχή, επιλέγει –όπως υποστηρίζουν κάποιοι πολίτες– να τα αφήνει να διογκώνονται και στη συνέχεια να εμφανίζεται ως «σωτήρας», τότε δημιουργούνται σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η διοίκηση.

Η εικόνα είναι γνωστή: προβλήματα που παραμένουν άλυτα, ευθύνες που μεταφέρονται στους πολίτες και μια επικοινωνιακή διαχείριση που προσπαθεί να παρουσιάσει την αντιμετώπιση ενός προβλήματος ως μεγάλη επιτυχία.

Όταν όμως η λύση έρχεται μετά από μήνες, σε ένα ζήτημα που θα μπορούσε να είχε προληφθεί εξαρχής, ο πολίτης δικαιούται να αναρωτηθεί αν βλέπει πραγματική διοίκηση ή απλώς μια καλοστημένη παράσταση.

Η αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται από τις φωτογραφίες και τις αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Κρίνεται από την πρόληψη, την καθημερινή παρουσία, την καθαριότητα, την οργάνωση και κυρίως από την ειλικρίνεια απέναντι στους δημότες.

Πολλοί έρχονται στην εξουσία υποσχόμενοι ότι διαθέτουν τη γνώση και τις λύσεις που έλειπαν από τους προηγούμενους. Κατηγορούν το παρελθόν και παρουσιάζονται ως η νέα αρχή. Όμως η πραγματική δοκιμασία δεν είναι οι προεκλογικές δεσμεύσεις· είναι η καθημερινότητα μετά την ανάληψη της ευθύνης.

Γιατί η αλήθεια μπορεί να αργεί, αλλά στο τέλος φαίνεται. Και τότε δεν μετράνε οι υποσχέσεις, αλλά τα αποτελέσματα. Οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να κρίνουν αυτούς που επέλεξαν και να ζητούν από όσους ανέλαβαν τις τύχες ενός τόπου να αποδεικνύουν καθημερινά ότι άξιζαν την εμπιστοσύνη τους.

Ενεργοί πολίτες “Η ελιά της Όρσας”