ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ
του Ντίνου Σ. Κουμπάτη Εντυπώσεις προξενούν, κάθε φορά που ανακοινώνονται κάποιες καινοτόμες και δυναμικές αλλαγές στην παγκόσμια σκακιέρα της πολιτικής και χαίρουν, -αναλόγως-, της... ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ

του Ντίνου Σ. Κουμπάτη

Εντυπώσεις προξενούν, κάθε φορά που ανακοινώνονται κάποιες καινοτόμες και δυναμικές αλλαγές στην παγκόσμια σκακιέρα της πολιτικής και χαίρουν, -αναλόγως-, της σοβαρότητάς τους, αλλά και της αποδοχής τους.

Πολιτικοί λόγοι, κυρίως, δημιουργούν, -και συχνά μετ’ επιτάσεως-, την ανάγκη αναθεώρησης, αλλαγής πορείας και αναδιάρθρωσης μίας πολιτικής στάσης και ανάλογα πάντα με τις προκύπτουσες ανάγκες.

Πολλά τα παραδείγματα, τα οποία μέσω των αιώνων, δοκιμάστηκαν, απέτυχαν, πέρασαν και πάνε, πάντα με ένα αδιόρατο «συγνώμην, αποτύχαμε!» και υποσχέσεις πάντα για κάτι το καλύτερο, οι οποίες και πάλι μη πραγματοποιούμενες οδηγούν σε νέα «συγνώμη» και νέες αναθεωρήσεις, επαναλαμβανόμενες και συνήθως αποτυχημένες.



Σε διεθνές επίπεδο, -κυρίως-, οι ανακατατάξεις σε ιδέες και πρακτικές, αφού πραγματοποιηθούν ύστερα από ώριμες σκέψεις και με την πάροδο του χρόνου διαπιστωθεί η αποτυχία τους, νέοι ορίζοντες ανοίγονται, -και πάλι ύστερα από ενδελεχείς και βαθιά επεξεργασμένες σκέψεις-, και χαράσσονται νέοι δρόμοι για να επιτευχθεί το επιτυχές, -«σαξές στόρι», το αποκαλούν κάποιοι-, ώσπου στο τέλος τς πορείας να κατακριθούν τα τρωτά σημεία και άρδην να αναζητηθεί και εφαρμοστεί κάτι καινούργιο.



Μετά από ένα μακρύ διάστημα, κατά το οποίο οι σχεδιαστές της ωφέλειας του κόσμου, -του Ανθρώπου βασικά-, και αφού φτάσαμε στο σημείο, το οποίο έχουμε φτάσει κατά τον εικοστό πρώτο αιώνα μετά Χριστόν, καταλήγουμε σήμερα και πάλι, -για μία ακόμη και πολλοστή φορά-, στο σημείο όπου οι εχθροί εκφράζουν την επιθυμία να γίνουν φίλοι, να παραμερίσουν τα όσα τυχόν τους χώριζαν και να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής επάνω σε αυτήν την πολύπαθη Γη.



Τρεις μεγάλες δυνάμεις, δια των προέδρων τους, προθυμοποιούνται να δώσουν τα χέρια, να ξεχάσουν τα όσα τους χωρίζουν και να επιδιώξουν τα όσα θα έπρεπε να τους ενώσουν θέτοντας, -σκέπτονται-, τις υπηρεσίες τους στην ανάνηψη ενός κόσμου, τον οποίον τα προηγούμενα εγχειρήματα προόδου του, έχουν καταρρακώσει.

Είθε να γίνει έτσι, είθε, τώρα που περισσότερο από κάθε άλλη φορά ο κόσμος μας κινδυνεύει να απολεσθεί ολοσχερώς, να σφίξουμε όλοι με απόλυτη ειλικρίνεια τα χέρια και να προχωρήσουμε σε αυτήν την ανάνηψη.

error: Content is protected !!