Όταν η καθαριότητα γίνεται… ατομική υπόθεση…

Στη Σαλαμίνα φαίνεται πως βρήκαμε την “καινοτόμο” λύση για τα απορρίμματα:όχι υπηρεσίες, όχι οργάνωση, όχι σχέδιο — αλλά μεταφορά ευθύνης στους δημότες.

Με μια ερμηνεία του περιβόητου «άρθρου 4», αντί η υπηρεσία καθαριότητας να ενεργεί ανάλογα , καλούνται οι πολίτες ουσιαστικά να γίνουν οι ίδιοι… μεταφορείς των απορριμμάτων τους. Κλαδιά, ογκώδη, εξωοικιακά; Φορτώστε τα και κάντε τον γύρο του νησιού μέχρι να βρείτε ένα από τα “προβλεπόμενα” σημεία.

Αυτό δεν είναι πολιτική καθαριότητας. Είναι ομολογία αδυναμίας.

Γιατί η καθαριότητα δεν είναι ατομικό σπορ. Είναι βασική υποχρέωση της τοπικής διοίκησης.

Απαιτεί:

— οργανωμένη αποκομιδή

— επαρκή συνεργεία

— προσβάσιμες υπηρεσίες για όλους

— και, πάνω απ’ όλα, σεβασμό στον πολίτη.

Όταν αντί για αυτά, προσφέρεται ταλαιπωρία και “οδηγίες μεταφοράς σκουπιδιών”, τότε το μήνυμα είναι σαφές:«Βγάλτε τα πέρα μόνοι σας».

Και κάπου εκεί, η έννοια της δημόσιας ευθύνης εξαφανίζεται. Αν πραγματικά θέλουμε καθαρό νησί, η λύση δεν είναι να κρύβουμε το πρόβλημα πίσω από κανονισμούς.

Είναι να το αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα, σχέδιο και λογοδοσία.

Γιατί αλλιώς, η πιο αισχρή “διαφήμιση” δεν είναι τα σκουπίδια.Είναι η αποδοχή ότι αυτό είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε.

Ενεργοί πολίτες “η ελιά της Όρσας”