Λιμενικό Ταμείο Σαλαμίνας: όταν η αδιαφάνεια γίνεται καθεστώς

Η τοπική κοινωνία της Σαλαμίνας έχει κουραστεί να ακούει υποσχέσεις για «διαφάνεια», «νομιμότητα» και «τάξη», την ώρα που γύρω από τη λειτουργία του Λιμενικού Ταμείου εξακολουθούν να αιωρούνται σοβαρά ερωτήματα. Καταγγελίες πολιτών, δημόσιες αναφορές και διαρκείς ψίθυροι για πρακτικές που χρήζουν διερεύνησης συνθέτουν μια εικόνα που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί.

Όταν ένας δημόσιος φορέας διαχειρίζεται κοινόχρηστους χώρους, λιμενικές υποδομές, οικονομικούς πόρους και αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα των κατοίκων, η διαφάνεια δεν είναι «επιλογή». Είναι υποχρέωση. Και όταν αυτή η υποχρέωση δεν υπηρετείται με καθαρό και πειστικό τρόπο, τότε γεννιέται εύλογα η δυσπιστία.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο νομικό ή διοικητικό. Είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Διότι η αίσθηση ότι κάποιοι λειτουργούν χωρίς λογοδοσία διαβρώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς. Κάθε καταγγελία που δεν απαντάται, κάθε ερώτημα που μένει χωρίς εξήγηση, κάθε διαδικασία που μοιάζει κλειστή και αδιαφανής, ενισχύει την πεποίθηση ότι υπάρχει ένα σύστημα που λειτουργεί μακριά από τον δημόσιο έλεγχο.

Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ενοχές χωρίς τη δουλειά της Δικαιοσύνης και των αρμόδιων ελεγκτικών μηχανισμών. Όμως άλλο πράγμα η τεκμηρίωση ποινικών ευθυνών και άλλο η πολιτική ευθύνη για μια εικόνα αδιαφάνειας που έχει παγιωθεί στη δημόσια συζήτηση.

Η Σαλαμίνα δεν έχει ανάγκη από άλλες σκιές. Έχει ανάγκη από θεσμούς που λειτουργούν με καθαρούς κανόνες, ανοικτές διαδικασίες και δημόσια λογοδοσία.

Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις, πού κατευθύνονται οι πόροι και ποιοι ωφελούνται από τη διαχείριση του δημόσιου χώρου.

Η απαίτηση για πλήρη διαφάνεια δεν είναι αντιπολιτευτική εμμονή ούτε προσωπική επίθεση. Είναι στοιχειώδης δημοκρατική απαίτηση. Και όσο δεν δίνονται καθαρές απαντήσεις, τόσο θα μεγαλώνει η καχυποψία και η κοινωνική οργή.

Η εποχή όπου οι δημόσιοι οργανισμοί λειτουργούσαν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο έχει τελειώσει — ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι.

Σεβάχ ο θαλασσινός