Στο θολωμένο μου μυαλό ο κόσμος είναι .. μινιμαλιστικός

Όταν χρησιμοποιείς έναν υπαρξιακό, σχεδόν σκοτεινό μινιμαλισμό του Σάμιουελ Μπέκετ για να ευχηθείς «καλή επιτυχία» σε παιδιά που δίνουν Πανελλαδικές, μάλλον κάτι έχει μπερδευτεί μέσα σου.

Ο Μπέκετ δεν έγραφε για αισιοδοξία, στόχους και επιτυχία. Έγραφε για την αγωνία, το αδιέξοδο, τη φθορά, την ανθρώπινη μοναξιά και την αποτυχία ως μόνιμη κατάσταση της ύπαρξης. Το περίφημο: «Try again. Fail again. Fail better.» δεν είναι motivational slogan. Είναι σχεδόν φιλοσοφική ειρωνεία απέναντι στην ανθρώπινη προσπάθεια.

Όταν τέτοιες φράσεις αποσπώνται από το βάθος και τη σκοτεινότητά τους για να γίνουν εύκολες δημόσιες ευχές ή επικοινωνιακές ατάκες, τότε φαίνεται κάτι χαρακτηριστικό της εποχής μας: Ότι συχνά καταναλώνουμε λόγια χωρίς να κουβαλάμε το νόημά τους.

Ο μινιμαλισμός του Μπέκετ δεν ήταν αισθητική μόδα. Ήταν υπαρξιακή κραυγή.

Και ίσως αυτό να είναι το πραγματικό πρόβλημα σήμερα: όχι ότι μπερδεύουμε τα λόγια, αλλά ότι μπερδεύουμε τα νοήματα.

Τι νούμερο είναι αυτό ;;;;

Σεβάχ ο θαλασσινός