Σαλαμίνα: Η Αδήριτη Ανάγκη για Δευτεροβάθμια Δομή Υγείας

Γράφει ο Μελάς Νικόλαος 

Μια κρίσιμη υπόθεση δημόσιας ασφάλειας

Η Σαλαμίνα, το μεγαλύτερο νησί του Σαρωνικού, με μόνιμο πληθυσμό περίπου 37.000 κατοίκων και εποχιακή αύξηση που φτάνει έως και τις 300.000, λειτουργεί μεγάλο μέρος του έτους ως αστικό κέντρο μεσαίου μεγέθους. Παρά την πληθυσμιακή αυτή πυκνότητα, το νησί εξακολουθεί να στερείται δευτεροβάθμιας νοσοκομειακής υποδομής, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά επιχειρησιακά και θεσμικά κενά στον τομέα της δημόσιας υγείας.

Κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου, η πίεση στην υγειονομική υπηρεσία είναι ιδιαίτερα έντονη. Η πολλαπλασιασμένη παρουσία επισκεπτών οδηγεί σε αυξημένα περιστατικά επείγουσας νοσηλείας, τροχαία και θαλάσσια ατυχήματα, καθώς και καρδιολογικά ή παθολογικά επεισόδια. Το Κέντρο Υγείας Σαλαμίνας παρέχει μόνο πρωτοβάθμιες υπηρεσίες και δεν διαθέτει νοσηλευτικές κλίνες, πλήρη χειρουργική δυνατότητα, μονάδα εντατικής θεραπείας ή ολοκληρωμένο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών. Το κενό αυτό θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια των κατοίκων και των επισκεπτών.

Η εξάρτηση από νοσοκομεία της Αττικής για σοβαρά περιστατικά μειώνει σημαντικά τον χρόνο απόκρισης. Σε κρίσιμες καταστάσεις, όπως εμφράγματα, εγκεφαλικά επεισόδια ή βαριές κακώσεις, η καθυστέρηση λόγω μεταφοράς με πλοίο ή οδικό μέσο μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες βλάβες ή θανάτους. Ένα πρόσφατο περιστατικό, ο θάνατος του Κώστα Κοσμίδη, ανέδειξε με τραγικό τρόπο τις συνέπειες αυτής της υγειονομικής απομόνωσης. Το γεγονός αυτό υπενθυμίζει ότι η ύπαρξη μονάδας εντατικής θεραπείας και χειρουργικών υπηρεσιών είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας.

Παρά την εγγύτητα με την Αττική, η Σαλαμίνα παραμένει νησιωτική περιοχή και η πρόσβαση σε νοσοκομεία της ηπειρωτικής χώρας εξαρτάται από θαλάσσιες και οδικές συνδέσεις, οι οποίες σε ώρες αιχμής ή σε έκτακτες συνθήκες καθιστούν τις διακομιδές αργές και ανασφαλείς. Σύμφωνα με ευρωπαϊκά πρότυπα, απαιτούνται 3–5 κλίνες ανά 1.000 κατοίκους. Ο μόνιμος πληθυσμός της Σαλαμίνας δικαιολογεί 110–150 κλίνες, ενώ η θερινή επιβάρυνση πολλαπλασιάζει την ανάγκη για υποδομές. Η έλλειψη δευτεροβάθμιας νοσοκομειακής υποδομής έχει ως αποτέλεσμα καθυστερήσεις στην επείγουσα νοσηλεία, υψηλότερη θνητότητα, μακροχρόνιες αναπηρίες και υποβάθμιση της ικανότητας πολιτικής προστασίας και αντιμετώπισης ατυχημάτων.

Η Σαλαμίνα αντιμετωπίζει δομικό κενό δευτεροβάθμιας περίθαλψης. Η ίδρυση σύγχρονου νοσοκομείου δεν αποτελεί απλώς τοπικό αίτημα, αλλά κρίσιμη ανάγκη δημόσιας ασφάλειας και θεσμικής ευθύνης. Η δημιουργία μιας δευτεροβάθμιας δομής θα μειώσει τις διακομιδές, θα βελτιώσει την επιβίωση των ασθενών και θα ενισχύσει την υγειονομική αυτάρκεια του νησιού.

Η δημόσια υγεία δεν μπορεί να περιμένει. Η Σαλαμίνα αξίζει ένα σύγχρονο νοσοκομείο που θα καλύπτει πλήρως τις ανάγκες των κατοίκων και των επισκεπτών, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα και τις συστάσεις της ελληνικής Πολιτείας. Η επένδυση σε δευτεροβάθμια νοσοκομειακή φροντίδα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά θεμελιώδης υποχρέωση απέναντι στη ζωή και την ασφάλεια όλων.