Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ακριβώς ποια είναι η εργασία ενός πολιτικού
ΑΡΘΡΑ (ΕΙΔΗΣΕΙΣ)ΕΛΛΑΔΑΚΟΙΝΩΝΙΑ 2 Μαρτίου 2026 fonisalaminas
Από –Γενική Εφημερίδα —
Η χαμηλή πολιτική συνείδηση στην Ελλάδα οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, ιστορικούς, κοινωνικούς και πολιτισμικούς. Μερικοί από τους βασικότερους λόγους είναι:
Η Ελλάδα έχει βιώσει περιόδους δικτατοριών, εμφυλίων συγκρούσεων και πολιτικής διαφθοράς. Αυτές οι εμπειρίες οδήγησαν πολλούς πολίτες σε δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα.
Τα σκάνδαλα διαφθοράς, η έλλειψη διαφάνειας και η αίσθηση ότι οι πολιτικοί δεν λογοδοτούν επαρκώς ενισχύουν την απογοήτευση και την αδιαφορία του κόσμου.
Η κυριαρχία των κομμάτων στη δημόσια διοίκηση, η αναξιοκρατία και το πελατειακό κράτος έχουν οδηγήσει πολλούς να βλέπουν την πολιτική όχι ως συλλογική ευθύνη, αλλά ως μέσο ατομικού οφέλους.
Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν δίνει έμφαση στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης και πολιτικής συμμετοχής. Οι νέοι δεν μαθαίνουν να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση των θεσμών.
Η συνεχής απογοήτευση από τις πολιτικές ηγεσίες οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο απάθειας. Πολλοί θεωρούν ότι «τίποτα δεν αλλάζει» και αποστασιοποιούνται από την πολιτική.
Τα μέσα ενημέρωσης συχνά παρουσιάζουν την πολιτική μέσα από το πρίσμα της πόλωσης και της αντιπαράθεσης, αντί να προάγουν ουσιαστικό διάλογο και ενημέρωση.
Όταν οι πολίτες παλεύουν για την καθημερινή επιβίωση, η ενασχόληση με την πολιτική συχνά μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Ωστόσο, η πολιτική συνείδηση δεν είναι στατική. Με καλύτερη εκπαίδευση, περισσότερη διαφάνεια και ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών, μπορεί να βελτιωθεί σημαντικά.
Η δουλειά του πολιτικού είναι μία: να καταργεί, να δημιουργεί, καί να τροποποιεί ή να μεταβάλλει νόμους.
Αυτό είναι κάτι που στη Βόρεια Ευρώπη διδάσκεται στα παιδιά του δημοτικού – όχι τυχαία, αλλά με σκοπό να καλλιεργηθεί η κριτική τους ικανότητα. Όπως, για παράδειγμα, μαθαίνουν τις λειτουργίες άλλων επαγγελμάτων, ώστε να αποκτούν συνείδηση και αναλυτική σκέψη.
Δυστυχώς, στην Ελλάδα, όταν έχω κάνει την αντίστοιχη ερώτηση σε ενήλικες – δηλαδή «Ποια είναι, κατά την άποψη σου, η τυπική εργασία ενός πολιτικού;» – οι απαντήσεις που έχω λάβει ήταν ανεπαρκείς.
Η ασάφεια, οι διφορούμενοι και κακογραμμένοι νόμοι, που πολλές φορές έρχονται σε σύγκρουση με άλλους εξίσου ασαφείς και πρόχειρα διατυπωμένους, εγείρουν το ερώτημα: ποιους ευνοούν;
Πάντως, απευθύνονται σε εμάς…
Εάν θέλουμε να κρίνουμε αντικειμενικά έναν πολιτικό, πρέπει να εξετάσουμε το πολιτικό του έργο, το οποίο συνοψίζεται ως εξής:
Πόσους νέους νόμους έχει δημιουργήσει;
Πόσους νόμους έχει καταργήσει;
Πόσους νόμους έχει τροποποιήσει;
Πόση σαφήνεια, πρακτική εφαρμογή και χρηστικότητα έχει ο κάθε νέος νόμος στην καθημερινότητα των πολιτών;
Αν έχετε παρακολουθήσει το Κανάλι της Βουλής κατά τη διάρκεια της ψήφισης νόμων, θα έχετε διαπιστώσει ότι τα έδρανα είναι συχνά άδεια…
Θα έπρεπε, λοιπόν, να υπάρχει ένα μέτρο: εάν ένας βουλευτής συμπληρώσει τρεις απουσίες κατά τη διαδικασία ψήφισης, τροποποίησης ή κατάργησης ενός νόμου, να θεωρείται έκπτωτος και να απομακρύνεται από τη Βουλή, χάνοντας τη βουλευτική του ιδιότητα, από τη στιγμή που αποδεικνύεται ότι δεν τον ενδιαφέρει η νομοθετική διαδικασία.
