Η “διαφάνεια” στο Λιμενικό Ταμείο Σαλαμίνας

του Ιωάννη Κουτσούκου
Ενεργός πολίτης

Από τις προσκλήσεις… στο πόθεν έσχες.

Η “διαφάνεια” στο Λιμενικό Ταμείο Σαλαμίνας.

Υπάρχουν δύο τρόποι να μιλάς για τη διαφάνεια. Να την εφαρμόζεις ή να την επικαλείσαι. Και στη Σαλαμίνα, η διαφορά αυτή φάνηκε πλέον ξεκάθαρα.

Η κα Υβόνη Αραβανή, δημοτική σύμβουλος και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Λιμενικού Ταμείου Σαλαμίνας, έκανε το αυτονόητο. Πήρε τις 25 δωρεάν προσκλήσεις που αναλογούσαν στην πλευρά της μείζονος αντιπολίτευσης, μετά από χορηγία επιχειρηματία προς όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου για το πάρκο δεινοσαύρων, και τις διέθεσε στο Δημοτικό Σχολείο Σεληνίων, ώστε να φτάσουν σε παιδιά οικογενειών που το έχουν πραγματικά ανάγκη.

---

---

Χωρίς δεύτερες σκέψεις, διάφανα και με καθαρό κοινωνικό αποτύπωμα.

Γιατί τα «προνόμια» που συνοδεύουν ένα αξίωμα, όπως είναι οι προσκλήσεις που δόθηκαν στα μέλη του λιμενικού ταμείου δεν είναι προσωπικά. Ανήκουν στην κοινωνία.

Η διαχείρισή τους με διαφάνεια δεν είναι επιλογή. Είναι ζήτημα ευθύνης και ηθικής.

Και όταν διακινούνται σιωπηλά, χωρίς λογοδοσία, δεν μιλάμε για παράλειψη  αλλά για συνειδητή επιλογή.

Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς..

Τα μέλη της διοίκησης Παναγόπουλου, οι υπόλοιποι δηλαδή, τι έκαναν τις δικές τους προσκλήσεις;

Πού πήγαν; Σε ποιους δόθηκαν; Γιατί δεν ειπώθηκε ποτέ τίποτα;

---

---

Γιατί όταν δεν υπάρχει διαφάνεια ούτε στα «μικρά», γεννάται εύλογα το ερώτημα τι συμβαίνει στα «μεγαλύτερα».

Πόσα ακόμη «προνόμια» περνούν χωρίς να τα μάθει ποτέ η κοινωνία;

Και σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχει και ένα γεγονός που δεν μπορεί να περάσει στα «ψιλά».

Ο ίδιος ο πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου βρέθηκε πρόσφατα κατηγορούμενος για μη κατάθεση πόθεν έσχες, από πρόθεση και κατ’ εξακολούθηση, μια θεμελιώδης υποχρέωση κάθε αιρετού!

Αν η διαφάνεια ξεκινά από την προσωπική λογοδοσία, τότε εδώ δεν μιλάμε για απλή παράλειψη. Μιλάμε για ευθεία αντίφαση με όσα δημόσια επικαλούνται.

Το πιο προκλητικό, όμως, είναι άλλο.

---

---

Η ίδια η κα Αραβανή είχε πρόσφατα καταθέσει αίτημα προς ψήφιση για κάτι απολύτως ξεκάθαρο. Τη ζωντανή μετάδοση των συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου στο Λιμενικό Ταμείο, ώστε οι πολίτες να βλέπουν ποιος λέει τι και ποιος αποφασίζει τι.

Το αίτημα καταψηφίστηκε από όλους.

ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ!

Και εδώ έρχεται η απόλυτη υποκρισία…

Τα ίδια πρόσωπα που καταψήφισαν τη ζωντανή μετάδοση των συνεδριάσεων, δηλαδή τον άμεσο έλεγχο από τους πολίτες, σήμερα εμφανίζονται με ανακοινώσεις να μιλούν για «διαφάνεια», σε διαγωνιστική διαδικασία μίσθωσης στο ταλαίπωρο πάρκο Παλουκίων.

Αλήθεια τώρα;

Ποια διαφάνεια;

Αυτή που δεν επιτρέπει στους πολίτες να βλέπουν;

Αυτή που δεν δίνει απαντήσεις ούτε για τα απλά;

Ή αυτή που ξεχνά βασικές θεσμικές υποχρεώσεις, αλλά θυμάται τη λέξη «διαφάνεια» μόνο όταν τη συμφέρει;

Πολλά τα ερωτήματα…

Η διαφάνεια δεν είναι σύνθημα.

Είναι ευθύνη.

Είναι στάση που είτε την αντέχεις… είτε την αποφεύγεις.

Είτε την υπηρετείς… είτε εκτίθεσαι.

Και εδώ, κάποιοι έχουν διαλέξει ήδη πλευρά..