Καλωσορίσατε στη νέα εποχή της πολιτικής. Εκεί που η ουσία πέθανε, αλλά το μοντάζ ζει και βασιλεύει.

Παιδικά βιντεάκια, “επικές” μουσικές, ατάκες επιπέδου σχολικής εκδρομής και δύο σχεδόν πενηντάρηδες να δίνουν μάχη ζωής και θανάτου για το αν τα κλιματιστικά στο ΕΠΑΛ ήταν έξι, επτά ή δεκαέξι.

Όχι, δεν είναι σατιρική σειρά στο YouTube. Είναι η δημόσια συζήτηση ανθρώπων που ζητούν ψήφο. Και κάπου εκεί ο πολίτης κοιτάζει το κινητό, βλέπει το τρίτο reel της ημέρας και αναρωτιέται: «Ψηφίζουμε για διοίκηση ή για διαγωνισμό content creator;»

Γιατί όταν η πολιτική γίνεται θέαμα, η σοβαρότητα γίνεται ανέκδοτο. Και όταν το μεγαλύτερο πρόβλημα ενός τόπου είναι αν τα air condition ήταν 6 ή 7, τότε μάλλον κάποιοι μας θεωρούν όλους θεατές χαμηλών απαιτήσεων.

Η κατάντια δεν είναι τα βίντεο. Η κατάντια είναι να νομίζουν ότι αυτά αρκούν για να κερδίσουν τη σκέψη και την ψήφο του κόσμου.

Σεβάχ ο θαλασσινός