Η βιτρίνα και η πραγματικότητα: όταν η τοπική διοίκηση παράγει τοξικότητα Η βιτρίνα και η πραγματικότητα: όταν η τοπική διοίκηση παράγει τοξικότητα
του Γιώργου Αθανασίου Η βιτρίνα και η πραγματικότητα: όταν η τοπική διοίκηση παράγει τοξικότητα Σε μια εποχή όπου η εικόνα συχνά υπερισχύει της ουσίας,... Η βιτρίνα και η πραγματικότητα: όταν η τοπική διοίκηση παράγει τοξικότητα

του Γιώργου Αθανασίου

Η βιτρίνα και η πραγματικότητα: όταν η τοπική διοίκηση παράγει τοξικότητα

Σε μια εποχή όπου η εικόνα συχνά υπερισχύει της ουσίας, δεν είναι λίγοι οι δήμοι που επενδύουν περισσότερο στην επικοινωνιακή τους προβολή παρά στην επίλυση των πραγματικών προβλημάτων των πολιτών. Πίσω από καλοστημένες ανακοινώσεις, φωτογραφίες εγκαινίων και διαρκή «δελτία επιτυχίας», συχνά κρύβεται μια διαφορετική πραγματικότητα,αυτή της ανομίας, της ασυνέπειας και του συστηματικού αποπροσανατολισμού.( το υπουργείο οικονομικών μας έβγαλε πριν το κλείσιμο αυτό τα θάψαμε και για την τρίτη θέση του εσωτερικών κάναμε πάρτυ)

Αλήθεια τι γίνεται με τους ελέγχους ;;;

Η τοξικότητα δεν εκφράζεται πάντα με φανερούς τρόπους. Καλλιεργείται σταδιακά, μέσα από έναν δημόσιο λόγο που διχάζει, που στοχοποιεί όποιον ασκεί κριτική και που μετατρέπει τη διαφωνία σε απειλή. Έτσι, η τοπική κοινωνία αντί να ενώνεται γύρω από κοινά ζητήματα, διασπάται σε στρατόπεδα, χάνοντας τον προσανατολισμό της.



( βλέπε ότι κάποιοι ασχολούμαστε μαζί τους γιατί δεν έχουμε ενδιαφέρουσα προσωπική ζωή 🤣)

Ταυτόχρονα, η υπερβολική έμφαση στην επικοινωνία λειτουργεί ως εργαλείο συγκάλυψης. Μικρά έργα παρουσιάζονται ως μεγάλες τομές, ενώ σοβαρά προβλήματα από την καθημερινότητα μέχρι τη διαφάνεια στη διαχείριση είτε υποβαθμίζονται είτε εξαφανίζονται από τη δημόσια συζήτηση. Η δημιουργία «θορύβου» γίνεται στρατηγική όσο περισσότερο συζητιούνται δευτερεύοντα θέματα, τόσο λιγότερο ελέγχονται τα ουσιώδη.



( ταμπέλες με γάτες 🐈‍⬛ διαβάσεις με φώτα ημέρας)

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η λογοδοσία αποδυναμώνεται. Οι πολίτες δυσκολεύονται να διακρίνουν τι πραγματικά συμβαίνει, ενώ οι θεσμοί συμμετοχής παραμένουν τυπικοί ή ανενεργοί. Η διοίκηση φαίνεται ισχυρή επικοινωνιακά, αλλά στην πράξη λειτουργεί χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Η απάντηση δεν βρίσκεται σε περισσότερη επικοινωνία, αλλά σε περισσότερη διαφάνεια, συμμετοχή και κριτική σκέψη. Γιατί τελικά, ένας δήμος δεν κρίνεται από το πόσο καλά προβάλλει τον εαυτό του, αλλά από το πόσο ειλικρινά υπηρετεί τους πολίτες του

Δεκάδες ερωτήσεις στο ΔΛΤΣ ζητούν απαντήσεις ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΟΣΑΣΤΑΝ

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΔΗΜΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ;;;;



error: Content is protected !!