του Ντίνου Σ. Κουμπάτη
Διαθέτοντας, -είμαι βεβαιότατος-, το «γνώθι σε εαυτόν», καταθέτω δημοσίως πως συνήθως αγνοώ τα αίτια και τα αιτιατά των συμβαινόντων γενικά σε αυτόν τον κόσμο, και στέκομαι μόνο σε όσα βλέπω και κατά την άποψή μου κρίνω καλά ή κακά, αδυσώπητος υποστηρικτής των άκρων, -ήτοι το «καλούτσικο», δεν υφίσταται για εμένα.
Βαθύτατα και απόλυτα συνειδητά πολίτης αυτού του κόσμου με υποχρεώσεις και δικαιώματα, με αγάπη και πόνο για όλον τον κόσμο και την πατρίδα μου, λάτρης των αρχαίων καταβολών της Ανθρωπότητος και εξ’ αυτών γαλουχηθείς και εμποτισμένος, -υπερήφανος δε-, παρατηρώ τα τεκταινόμενα της εποχής μας, παγκοσμίως, και θλίβομαι, έως και ενίοτε αγανακτώ για τα κακώς έως κακίστως κείμενα.
Σκέπτομαι και διερωτώμαι, πώς φτάσαμε στην άκρα μετάλλαξη των ιδανικών, των διδαχών μας και των πόθων μας. Νιώθω ξαφνιασμένος, απορημένος, -και ενεός ακόμη-, αντιμέτωπος με όλα αυτά, τα οποία τεκταίνονται γύρω μου και καταδυναστεύουν αποσυνθέτοντας την κοινωνία, τον πολιτισμό, την πολιτική, την ηθική και οδηγούν στο χάος σε παγκόσμιο επίπεδο.
Διακρίνω την απαξία και απαξίωση κάθε έννοιας, κάθε ερείσματος για μία αξιοπρεπή ζωή. Όλα όσα δεν θα ευχόμουν ποτέ και για κανέναν σε όλον τον κόσμο, με περιζώνουν και με πνίγουν.
Οι ιδέες ελλείπουν, τα ιδανικά επίσης, το συμφέρον βασιλεύει και οδηγεί, το οργανωμένο έγκλημα κυριαρχεί, ο εξευτελισμός τής προσωπικότητας θριαμβεύει, η ελεύθερη σκέψη μηνύεται, η πλεονεξία πορεύεται καταλυτικά, η ατιμωρησία ασυδοτεί, η φτωχοποίηση καταρρακώνει, ο αναγραμματισμός σε πρώτη γραμμή, η οικογένεια στην τελευταία, η θεσιθηρία σε έξαρση, η ρουσφετολογία πανταχού παρούσα, η συκοφαντία αχαλίνωτη, η διαφθορά στην πρώτη γραμμή, η υφαρπαγή μέσω πολέμων αχαλίνωτη, η διάλυση της οικογένειας μέσω ενδοοικογενειακής βίας καλπάζουσα, οι ληστείες, η εκπόρνευση, η οπαδική βία, η απαξίωση των γηρατειών, η αδιαφορία της σωστής εκπαίδευσης των παιδιών και των νέων ξεπερνά κάθε όριο, οι γονεοκτονίες, οι εκμεταλλεύσεις, η σκληρή εργασία, το γονάτισμα των πολιτών από τους βαρείς φόρους και της αδυναμίας του να βιοποριστούν, η καταπάτηση των νόμων, οι υγειονομικές παροχές και υπηρεσίες, οι ληστείες, όλα, μία μεγάλη και σκληρή μέγγενη, να συνθλίβει ζωές.
Επαναλαμβάνω πως δεν γνωρίζω και ούτε θέλω να ξέρω τα αίτια και τα αιτιατά και ούτε με ενδιαφέρει να τα μάθω. Πολλές θα είναι οι αιτίες, εγώ όμως σταματώ στην γενική εικόνα της εποχής μας, αυτής η οποία όχι μόνο φαίνεται, αλλά και είναι τόσο, μα τόσο δυσάρεστη και απάνθρωπη.
